RANKEN VAN SICYOS. 521 



heb ik deze methode met den naam van plasmolytische methode 

 bestempeld. 



Volgens haar heb ik nu in den afgeloopen zomer verschillende 

 bewegingen van groeiende, veelcellige organen onderzocht, en na- 

 gegaan welk aandeel daarbij aan den turgor, en welk aan den groei 

 moest worden toegeschreven. De uitkomsten van dit onderzoek 

 wensch ik in dit opstel mede te deelen. 



Onder de beweging van groeiende plantendeelen behooren onge- 

 twijfeld die der ranken tot de snelsten, en geen andere overtreft die 

 der ranken van Sicyos angulatus, van welke Asa Gray reeds v66r 

 bijna twintig jaren mededeelde, dat men de krommingen met het 

 oog kan volgen. Het is daarom dat ik voornamelijk deze ranken voor 

 mijn onderzoek gebruikt heb. Volgens de beschouwingen van 

 Sachs toch, mocht ik verwachten, dat bij zuike snelle bewegingen, 

 die met een Snellen groei gepaard gaan, ook de turgor zeer aan- 

 zienlijk is, en dat het dus hier, gemakkelijker dan in andere ge- 

 vallen, zou gelukken, het aandeel van turgor en groei aan de be- 

 v/egingen experimented te scheiden. Dit vermoeden heeft zich dan 

 ook volkomen bevestigd. En toen eenmaal een inzicht in de rol van 

 turgor en groei bi] deze bewegingen verkregen was, was het niet 

 moeilijk, de genomen proeven ook met andere plantendeelen, en 

 met door andere prikkels veroorzaakte bewegingen te herhalen; het 

 bleek, dat bij al de in het begin genoemde verschijnselen het aan- 

 deel van turgor en groei aan de kromming door dezelfde wet be- 

 heerscht wordt. 



Overeenkomstig met dezen gang van mijn onderzoek, wensch 

 ik in dit opstel achtereenvolgens de volgende punten te behande- 

 ien: 



V. de vroegere onderzoekingen over groeikrommingen, 

 2". de plasmolytische methode, 

 3°. de bewegingen der ranken van Sicyos angulatus, 

 4°. de bewegingen van andere ranken, 



5". sommige geotropische, heliotropische, nuteerende en epinas- 

 tische bewegingen. 



Ik mag deze inleiding niet sluiten, zonder een woord van oprech- 

 ten dank te richten tot de Heeren Ch. Darwin en Asa Gray. Toen 

 Darwin de tweede editie zijner „Climbing plants" uitgaf, maakte 

 hij mij op de snelle bewegingen van sommige ranken, en op de by- 

 zondere geschiktheid van deze voor eene beantwoording der reeds 



