522 OVER DE BEWEGINGEN DER 



meermaals genoemde vraag opmerkzaam, en beval mij aan, vooral 

 zulke ranken voor mijn onderzoek te gebruiken. Asa Gray had de 

 goedheid, mij zaden van Sicyos angulatus te zenden, daar deze, 

 volgens zijne vroegere v^aarnemingen, de snelste bewegingen van 

 ranken vertoonen; de planten, uit zijne zaden gewonnen, leverden 

 mij het geheele materiaal voor het eerste gedeelte mijner onder- 

 zoeking. De lezer moge uit de lectuur van mijn opstel zelf be- 

 oordeelen, welke redenen tot dankbaarheid ik voor den raad en de 

 hulp der beide genoemde geleerden heb. 



I. De vroegere onderzoekingen over groeikrommingen. 



Het is geenszins mijn voornemen, hier een uitvoerig historisch 

 overzicht over alle onderzoekingen te geven, die tot onze kennis 

 der groeikrommingen hebben bijgedragen. 



Veel minder is het mijn plan, de theoretische beschouwingen 

 over de oorzaken dezer krommingen kritisch te behandelen; deze 

 beschouwingen toch, door tal van onderzoekers, en dikwerf met 

 een zeer onvoldoend materiaal van empirische feiten aangesteld, 

 loopen zoo zeer uiteen, en zijn in den regel zoodanig met elkander 

 in tegenspraak, dat slechts een zeer uitvoerige behandeling van 

 het voor en tegen van alle meeningen eenig nut zou kunnen hebben. 

 Al deze beschouwingen hebben zoo goed als geen invloed op mijn 

 experimenteele onderzoekingen gehad, daar ik van den beginne 

 af een geheel anderen weg heb ingeslagen. Ik beperk mij daarom 

 tot de bespreking van proeven en ervaringen, en behandel onder 

 deze alleen diegene, die tot de door mij te behandelen vraag naar 

 het aandeel van turgor en groei in een meer rechtstreeksch verband 

 staan. Ik begin met Dutrochet, wiens ontdekking der osmose hem 

 de aanleiding gaf om te onderzoeken, in hoeverre ook bij deze ver- 

 schijnselen osmotische werkingen in het spel zijn 1). Hij vond, dat 

 in organen, die het vermogen bezitten, zich onder den invloed van 

 zwaartekracht of licht te krommen, steeds een spanning tusschen 

 de verschillende weefsels bestaat, en dat deze spanning op de os- 

 motische werking van de cellen van het parenchym berust. Splitste 

 hij een jongen Stengel overlangs in twee helften, dan kromde deze 

 zich terstond met de epidermis concaaf. Door opneming van water 



1) Dutrochet, Memoires, Edition Bruxelles 1837, p. 296 et 324. 



