RANKEN VAN SICYOS. 535 



streeksch onderzoek der te verklaren verschijnselen zelven kunnen 

 ons dus tot het doel leiden; theoretische beschouwingen blijken 

 steeds eenzijdig te zijn, en niet tot zekerheid en definitieve be- 

 slissing te voeren. 



In de volgende hoofdstukken gaan wij dit empirisch onderzoek 

 instellen. 



II. De plasmolytische methode. 



Om langs empirischen weg te kunnen uitmaken, welk aandeel 

 de turgor en de groei aan groeikrommingen hebben, is het noodig, 

 eene methode te bezitten om den turgor in plantendeelen geheel 

 op te heffen, zonder tegeHjk andere veranderingen te veroorzaken, 

 die de waarneming onzeker zouden kunnen maken. Zulk een me- 

 thode heb ik in het gebruik van sterke zoutoplossingen gevonden. 

 Zij berust op het beginsel, dat in eene eel slechts zoolang turgor 

 mogelijk is, als het protoplasma overal tegen den celwand aan- 

 ligt, en op de waarneming, dat sterke zoutoplossingen het pro- 

 toplasma noopen, zich plaatselijk of ook wel geheel van den cel- 

 wand terug te trekken. Is dit in alle cellen van een orgaan ge- 

 schied, dan is de turgor daarin natuurlijk volkomen opgeheven. 

 Men behoeft dus niet anders te doen, dan de te onderzoeken or- 

 ganen in een zoutoplossing van de vereischte concentratie te bren- 

 gen, b.v. in een oplossing van chloornatrium van 10 pCt. Na eeni- 

 gen tijd is de turgor verdwenen, en kan men ze dus in turgorloo- 

 zen toestand onderzoeken. 



Organen met lengtegroei verkorten zich bij deze behandeling; 

 de mate dezer verkorting is klaarblijkelijk een maat voor de tur- 

 goruitrekking. Passen wij dit op onze vraag toe. 



Een groeiend deel, zonder kromming, in de genoemde zoutop- 

 lossing gebracht, blijft daarin recht; dit bewijst dat en de door 

 groei verkregen lengte, en de turgoruitrekking aan alle kanten 

 even groot zijn. Nu laat ik zulk een deel een groeikromming ma- 

 ken, en breng het eerst daarna in de zoutoplossing. Is bij de krom- 

 ming alleen de turgoruitrekking veranderd, dan zal het in de op- 

 lossing geheel recht worden. Is echter de turgoruitrekking overal 

 dezelfde gebleven, en alleen de groei aan de convexe zijde sterker 

 geworden dan aan de concave, dan zal het gekromde deel zich in 

 het zout aan beide zijden even sterk verkorten, en dus zijn krom- 



