RANKEN VAN SICYOS. 545 



deze beide verschijnselen, waarvan het eene door prikkeling ont- 

 staat en het andere niet, met elkander te verwarren. 



Voor een juiste beoordeeling van de proeven, die ik in de vol- 

 gende hoofdstukken zai beschrijven, is het noodig, met den ana- 

 tomischen bouw en de physiologische eigenschappen onzer ran- 

 ken ten minste in hoofdzaken bekend te zijn. Daarom wensch ik 

 deze ranken hier uit dit oogpunt nader te beschouwen, en achter- 

 eenvolgens te behandelen: de anatomie, de inwerking van zout- 

 oplossingen en de verschijnselen der weefselspanning. Zoo niets 

 omtrent den ouderdom gezegd wordt, bedoel ik die periode van 

 ontwikkeling, in welke de ranken recht zijn, 



De anatomische beschrijving der ranken begin ik met den steel. 

 Deze is op dwarsdoorsnede bijna cirkelrond, doch aan de boven- 

 zijde een weinig afgeplat; hij is inwendig hoi, de holte heeft den- 

 zelfden vorm als de omtrek. In het wijdcellige parenchymatische 

 weefsel vertoonen zich 6 vaatbundels en 6 onderhuidsche collen- 

 chymstrengen, die zoo geplaatst zijn, dat telkens een collenchym- 

 streng en een vaatbundel op denzelfden straal staan. Aan de voor- 

 zijde vindt men er drie, dichter bij elkander, een in het midden en 

 twee aan de beide randen der voorzijde; de drie overigen staan op 

 gelijke afstanden aan den omtrek verdeeld. Elke vaatbundel be- 

 staat uit een klein xyleem en twee groote phloeem-bundels, waar- 

 van de eene ovaal, de andere peripherisch geplaatst is, gelijk dit 

 bij de Cucurbitaceeen het geval pleegt te zijn. Het xyleem is steeds 

 zwak ontwikkeld en bevat eenige weinige ring- en spiraalvaten; 

 een vaatbundelscheede is niet aanwezig. 



De stevigheid van den steel berust dus voor een deel op de 

 collenchymstrengen; de buigzaamheid is naar alle zijden onge- 

 veer even groot. 



Vergelijken wij hiermede het onderste niet prikkelbare gedeelte 

 van de takken der rank, en kiezen wij daartoe de basis der hoofd- 

 rank, eenige c.M. boven het punt, waar de zijranken ontspringen. 

 De doorsnede is hier reeds veel duidelijker bilateraal; de boven- 

 kant is min of meer gleufvormig uitgehold en scherp afgeschei- 

 den. Ook ontbreken in het midden van den bovenkant de vaat- 

 bundel en de collenchymstreng, die wij op deze plaats in den steel 

 vonden. Overigens vinden wij dezelfde vaatbundels en collen- 

 chymstrengen terug, alleen zijn die, welke aan de achterzijde lig- 

 gen, hier veel dichter bij elkander geplaatst; ook hierdoor is het 

 onderscheid tusschen voor- en achterzijde veel scherper gemar- 

 keerd dan in den steel. De rank is hier niet hoi; het centrale pa- 



35 



