552 OVER DE BEWEGINGEN DER 



I. II. 



Bij het begin 3V2 6 



Na % uur in 20 pCt. . . . V2 3 

 Na 2 dagen in water. ... 6 6'/2 



Bij een langer verblijf in sterke zoutoplossingen wordt echter 

 de kans om met goed gevolg te worden uitgewasschen, natuur- 

 lijk steeds geringer. 



AI deze proeven toonen aan, dat de zoutoplossingen <ie ranken 

 geenszins rechtstreeks dooden. Het spreekt echter van zelf, dat 

 bij een lang verblijf der afgesneden ranken in het zout, deze onver- 

 mijdelijk hun dood tegemoet gaan. In elk geval ziet men, dat, wat 

 van de inw^erking van zoutoplossingen op groeiende plantendee- 

 len in 't algemeen bekend is, zonder bezwaar 00k op de ranken 

 van Sicyos mag w^orden toegepast. 



De weefselspanning in de ranken heb ik alleen volgens de be- 

 kende methode der overlangsche splijting, niet 00k door recht- 

 streeksche meting der afzonderlijke weefsels bestudeerd. Dit 

 laatste is bij de fijnheid der ranken moeilijk, en voor mijn doel 

 geheel onnoodig. 



Snijdt men ranken van Sicyos dwars door, dan ziet men ter- 

 stond uit de sneevlakte een grooten druppel vocht treden: een 

 bewijs, dat dit vocht in de onverwonde rank onder aanzienlijke 

 drukking stond. Ranken, die reeds sedert eenige uren afgesneden 

 zijn en in w^ater stonden, toonen dit verschijnsel eveneens. Snijdt 

 men een rank op verschillende plaatsen door, dan komen er toch 

 telkens druppels te voorschijn. 



Snijdt men een rank door, verw^ijdert men de gekomen druppels, 

 en snijdt dan met een scheermes een dun laagje af, zoo kan men 

 op de nieuv^e sneevlakte het uittreden der druppels met de loupe 

 v^aarnemen. Men ziet dan zeer duidelijk, dat zij uit de streek der 

 vaatbundels, en niet uit het centrale parenchym komen. 



Splijt men een rank volgens het mediaanvlak in tw^ee helften, 

 dan wijken beide deelen uiteen, als bewijs voor de voorhanden 

 weefselspanning. Hetzelfde geschiedt bij splijting volgens een 

 axiel vlak loodrecht op het mediaanvlak. Snijdt men een rank in 

 stukjes van 2 c.M., en splijt men elk dezer overlangs in twee ge- 

 lijke helften, dan wijken de helften des te sterker uiteen, naarmate 

 het stukje dichter bij den top lag. Dicht bij den top zijn de ver- 

 schillen grooter, in de basale helft uiterst gering. Ook de steel van 

 rechte ranken toont nog weefselspanning. 



