554 OVER DE BEWEGINGEN DER 



vlak ZOO gespleten, dat beide helften aan haar ondereinde met 

 elkander in verbinding bleven. Daarop werden alle stukjes in 

 water gebracht, waar zi] 14 ""^ bleven; daarna kwamen ze in 

 Na CI van 20 pCt. Hier ontrolden ze zich in |/^ uur, en behielden 

 toen gedurende uren dezelfde kromming; vi^aarbij steeds het pa- 

 renchym convex was. 



Het aantal der windingen bedroeg in de beide helften der stukjes: 



In de lagere deelen waren de krommingen minder regelmatig. 



II. Een andere rank werd geheel op dezelfde wijze behandeld; 

 de stukjes bleven echter, in plaats van y^ uur, 2 uren in het 

 water. 



Het aantal windingen bedroeg: 



In de overige stukjes waren de krommingen minder regelmatig. 



Uit deze beide proeven ziet men, dat de krommingen der stukjes 

 in water ten deele herstelbaar, ten deele onherstelbaar zijn, en 

 dus ten deele op een overschrijding der elasticiteitsgrens berus- 

 ten. De na opheffing van den turgor blijvende krommingen zijn 

 in de jongere deelen aanzienlijker dan in de oudere, en na een 

 verblijf van 2 uur in water grooter dan na een verblijf van slechts 

 1/4 uur. 



Hetzelfde geldt, volgens eenige door mij genomen proeven, mu- 

 tatis mutandis, 00k van andere groeiende organen. 



De oorzaak, zoowel van de weefselspanning als van de op- 

 krulling in water, berust op het streven van het centrale weefsel 

 om zich door wateropneming te verlengen. Dit weefsel is het 

 parenchym; de epidermis, het collenchym en de vaatbundels ge- 

 dragen zich tegenover het parenchym bij dit proces passief. Van 



