RANKEN VAN SICYOS. 555 



de juistheid van deze stelling heb ik mij door een aantal proeven 

 overtuigd, in welke stukjes van ranken volgens de meest verschil- 

 lende vlakken overlangs gespleten werden. Tusschen de overige 

 passieve weefsels bestaat slechts geringe spanning. Snijdt men de 

 beide collenchymstrengen van de voorzijde, elk afzonderlijk of met 

 de tusschenbeide liggende epidermis, maar zonder parenchym af, 

 dan kromt zich zulk een lamel niet, ook in water bijna niet; is er er- 

 gens een weinig parenchym aangebleven, dan kromt zich dit deel.. 

 Snijdt men van de onderzijde een strook collenchym en epidermis 

 af, dan kromt deze strook zich zwak, en blijft ook in water zwak 

 gekromd. Splijt men een rank volgens een vlak loodrecht op 't 

 mediaanviak, zoo, dat de voorhelft bijna al het parenchym, de 

 achterhelft weinig parenchym, maar bijna al het vaatbundelweef- 

 sel en het collenchyrn bevat, dan rolt zich in water de voorhelft 

 zeer sterk op, terwijl de achterhelft slechts een zwakke kromming 

 maakt. Gemakkelijk zoude ik nog meerdere proeven kunnen aan- 

 voeren, doch de medegedeelde mogen voldoende zijn om te be- 

 wijzen, dat ook bij de ranken van Sicyos in het parenchym de 

 uitzettende kracht huist, terwijl de overige weefsels door deze 

 kracht passief worden uitgerekt. 



De voornaamste punten, die door de in dit hoofdstuk beschre- 

 ven proeven zijn bewezen, en in de volgende afdeelingen gebruikt 

 moeten worden, zijn de volgende: 



P. De ranken van Sicyos angulatus onderscheiden zich van 

 andere ranken door hare buitengewone prikkelbaarheid; hare be- 

 wegingen zijn in vele gevallen zoo snel, dat men ze met het oog 

 kan volgen (Asa Gray), 



2°. Deze ranken vertoonen dezelfde verschijnselen van prik- 

 kelbaarheid, nawerking en teruggaan na prikkelbewegingen, die 

 ook bij andere ranken bekend zijn. Haar epinastische kromming 

 begint echter aan de basis en niet, zooals gewoonlijk, aan den top. 

 Daarentegen vertoonen ze, ook na zeer zwakke prikkels, het ook 

 bij andere ranken waargenomen verschijnsel der „topkruIling" in 

 veel hoogere mate. 



3". De onderzijde van het prikkelbaar deel der rank, in welke 

 de neutrale as der krommingen valt, wordt geheel door collen- 

 chym en vaatbundelweefsel ingenomen. Bij alle krommingsver- 

 schijnselen verlengt zich dus steeds het geheele parenchym; ook de 

 zwakke vaatbundels en collenchymstrengen der bovenzijde nemen 

 daarbij in lengte toe. 



4°. Een chloornatriumoplossing van 1 pCt. verandert in korten 



