RANKEN VAN SICYOS. 55T 



Voor mijne proeven met ranken heb ik steeds een chloornatrium- 

 oplossing van 20 pCt. gebruikt; deze werd in vlakke, slechts 2 — 4 

 c.M. hooge schaaltjes gebracht, teneinde de aanraking van de 

 vioeistof met de lucht zooveel mogelijk te bevorderen. In de vloei- 

 stof bracht ik de ranken, zoodra ze in den toestand gekomen wa- 

 ren, omtrent welken ik de gestelde vraag wilde beantwoorden. 

 Vooraf werden de ranken nageteekend, en iiet aantal der win- 

 dingen geteld; het bleek dat een schatting tot op Yg winding zeer 

 gemakkelijk, en in bijna alle gevallen ruim voldoende voor mijn 

 doel was. Een nauwkeuriger bepaling, b.v. in graden, zou bij de 

 onregelmatigheid die de krommingen der ranken zeer dikwijls ver- 

 toonen, in werkelijkheid toch tot geen grootere juistheid leiden. 

 De ranken werden steeds voorzichtig in het zout gebracht; dit 

 dringt in den regel na weinige minuten in, en heft, gelijk wi] in 

 het derde hoofdstuk zagen, in korten tijd den turgor volkomen op. 

 Van tijd tot tijd werden de ranken dan met de teekening vergele- 

 ken, het aantal windingen geteld en opgeschreven, en zoo noodig 

 eene nieuwe teekening gemaakt. Als na verloop van eenigen tijd 

 bleek, dat de zichtbare veranderingen in de ranken volkomen waren 

 opgehouden, werd de proef gesloten. 



Voor het begin van de inwerking van het zout, verkeerde de 

 rank in turgescenten toestand; aan het einde der proef was zij tur- 

 gorloos. Het verschil tusschen beide toestanden berust dus geheel' 

 op de turgoruitrekking. Daarentegen berusten de windingen, die 

 na de inwerking van het zout overbleven, op een blijvende ver- 

 lenging, die, zooals wij vroeger gezien hebben (pag. 554) ten deele 

 op een blijvende uitrekking door turgor, ten deele op groei be- 

 rusten kan. Deze beide laatste factoren kunnen voorloopig niet 

 gescheiden worden, 



Brengen wij een rechte rank in het zout, zoo kromt zij zich dik- 

 werf met de bovenzijde concaaf. De verklaring hiervan is zeer een- 

 voudig. De lengte van de rank berust aan beide zijden, boven en 

 onder, op de som van de door groei verkregen lengte en de tur- 

 goruitrekking. In de turgescente rank is, zoolang zij recht is, deze 

 som aan beide zijden gelijk, maar de beide factoren kunnen daar- 

 om toch verschillend zijn. Kromt zich nu de rank bij de plasmo- 

 lyse, dan blijkt daaruit dat de bovenzijde zich sterker verkort dan 

 de onderzijde. M. a. w. de door groei verkregen lengte, de ware 

 lengte (pag. 539), is aan de bovenzijde geringer dan aan de onder- 

 zijde, de turgoruitrekking daarentegen boven grooter dan onder.. 



