RANKEN VAN SICYOS. 565 



Conclusie. 



De bewegingen, die ranken tengevolge van zwakke voorbij- 

 •gaande prikkels (wrijven, stooten, drukken) maken, gaan, als zij 

 gering zijn, door plasmolyse geheel verloren; de rank kromt zich 

 met de bovenzijde concaaf even goed als of zij niet geprikkeld 

 ware. Is de beweging aanzienlijker, of heeft zij langer geduurd, 

 dan blijft een gedeelte der kromming bij de plasmolyse over. 



Deze bewegingen berusten dus in het eerste geval uitsluitend op 

 turgoruitrekking, in het tweede ten deele op turgoruitrekking en ten 

 deele op blijvende verlenging (groei). 



e. Omwinding van steunsels. 



XVI. Den 4en Augustus hadden een twaalftal potplanten, die 

 voor een paar dagen in het laboratorium genomen waren, een 

 aantal rechte ranken ontwikkeld. Ik plaatste tegen sommige dezer 

 ranken, op eenigen afstand van den top, een ijzerdraad (van 2 

 m.M. dikte), tegen een (N". 4) een glazen buis van 5 m.M. dikte, 

 en drukte deze steunsels zacht tegen den onderkant der ranken 

 aan. In even korten tijd maakten de ranken tengevolge hiervan 

 een beweging; zij bogen zich in een scherpen hoek of kromden 

 zich geheel om het steunsel. Na eenigen tijd werden ze van de 

 plant afgeknipt en hetzij met, hetzij zonder haar steunsel in de 

 zoutoplossing gebracht. De duur van de aanraking met het steun- 

 sel bedroeg bij N". 1 14 u^r, bij N°. 2 — 4 1/2 "ur, bij No. 5 drie 

 uur. Het aantal windingen bedroeg: 



No. 



iDe toppen kromden zich bij de plasmolyse met den bovenkant 

 concaaf, het zoo gekromde gedeelte bereikte bij N°. 1 en 2 het 

 punt van aanraking met het steunsel, bij de overigen niet. Deze 

 kromming van den top bedroeg bij N°. 1 : % w., bij N". 2: |/2 w.; 

 zij was dus even sterk als zij in niet geprikkelde ranken pleegt te 

 zijn (IV, V, VI). 



Men ziet dus dat bij zwakke prikkeling de kromming uitsluitend 



