568 OVER DE BEWEGINGEN DER 



zamer. Om ook deze bewegingen volgens mijne methode te onder- 

 zoeken, heb ik den 3den September talrijke rechte ranken uit den 

 tuin genomen en in cylinderglaasjes met een weinig water ge- 

 plaatst. Zij rustten hierbij telkens op twee zijranken, die schuins 

 tegen den rand van het glas steunden. Deze maakten om den rand 

 van 't glas in 4I/2 ^^^ zeer schoone krommingen, meest op 1 — 2 c.M. 

 afstand van de basis. Toen werden zij in de zoutoplossing ge- 

 bracht, en verloren daar hare kromming ten deele, gelijk uit de 

 volgende cijfers te zien is. De grootte der kromming bedroeg: 



In alien kromde zich de apicale helft met de bovenzijde concaaf. 



Men ziet dat de krommingen, in zoo langen tijd ontstaan, of- 

 schoon zwak, toch slechts voor een klein deel door plasmolyse 

 verloren gingen. 



XXIII. Tot nu toe heb ik uitsluitend krommingen beschreven, 

 die om het steunsel gemaakt waren; thans wensch ik ook diegene 

 te onderzoeken, die de rank, na een steunsel te hebben omwonden, 

 tusschen dit en haar basis maakt, en waardoor zij, gelijk bekend 

 is, met groote kracht den tak naar het steunsel toe beweegt. Deze 

 windingen zijn in zooverre gevolgen van den prikkel, als zij vroe- 

 ger en op andere wijze intreden dan de epinastische krommingen 

 bij afwezigheid van prikkels zouden doen. 



Talrijke ranken, die voor korteren of langeren tijd een steunsel 

 omwonden hadden, werden met dit steunsel afgesneden en uit 

 den tuin in het laboratorium gebracht, waar ze terstond in de 

 zoutoplossing kwamen. Hier werden ze eerst na 20 uur weer onder- 

 zocht. Alleen de windingen tusschen basis en steunsel, niet de om 

 het steunsel gemaakten, werden geteld; de ligging van keerpunten 

 is door het teeken -f aangegeven; het eerste cijfer is het aantal 

 windingen tusschen de basis en het eerste keerpunt. Het aantal 

 windingen bedroeg: 



No. 



