RANKEN VAN SICYOS. 573 



V. Over het aandeel van de targorkracht en de rekbaarheid 

 aan de prikkelbewegingen der ranken. 



Het is Hofmeister's verdienste, aangetoond te hebben, dat in 

 groeiende plantendeelen de weefsels zich differentieeren in zulke, 

 die krachtig streven zich te verlengen, en in andere, die daardoor 

 passief uitgerekt worden, en aan het streven naar uitzetting van 

 gene een weerstand bieden l). Als uitzettend weefsel fungeert in 

 het algemeen het parenchym, als weerstand biedende, passief ge- 

 rekte, organen voornameHjk de opperhuid, het onderhuidsche 

 weefsel en de vaatbundels. In den toestand van rust houden beide 

 complexen van krachten elkander in evenwicht. 



Wordt dit evenwicht in eenig orgaan aan eene zijde gestoord, 

 dan zal daarvan noodzakelijker wijze het gevolg zijn, dat het or- 

 gaan een kromming maakt. Op dit beginsel berusten volgens Hof- 

 meister in het algemeen de krommingen van groeiende organen, 

 van welke hij in 't bizonder de geotropische en heliotropische be- 

 studeerde. 



Het is duidelijk, dat, nu een ongelijke groeisnelheid der verschil- 

 lende kanten, blijkens de resultaten van het vorige hoofdstuk, als 

 primaire oorzaak der krommingen is uitgesloten, het bedoelde 

 evenwicht op tweeerlei wijze kan worden verbroken, en wel ten 

 eerste door een toeneming der uitzettende kracht van het paren- 

 chym en ten tweede door een vermindering van den weerstand 

 der overige weefsels. 



Welke van deze beide grootheden wordt bij groeikrommingen 

 primair veranderd? Ziedaar de vraag, wier beantwoording thans 

 voor ons noodzakelijk is. 



De pogingen van Hofmeister, om het gewenschte antwoord te 

 vinden, lijden aan vele gebreken2), en zijn ten deele verouderd; 

 den belangstellenden lezer verwijs ik daarom naar zijne hierboven 

 geciteerde verhandeling. 



Het is duidelijk, dat de beantwoording der gestelde vraag in 

 dit opstel in de eerste plaats voor de ranken van Sicyos moet 

 worden geleverd; maar even duidelijk is het, dat het antwoord 

 voor alle groeikrommingen, zoowel voor de geotropische, helio- 

 tropische en prikkelbewegingen, als ook voor de nutatien en epi- 

 nastische buigingen in hoofdzaak hetzelfde moet zijn. Wij hebben 



1) Hofmeister, Berichfe der K. Sachs. Gesellsch. d. Wiss. 1859 en 1860. 



2) Zie hierover o. a. Sachs Handbuch d. Experimentalphysiologie, p. 505. 



