RANKEN VAN SICYOS. 577 



makkelijk, zich door mikroskopisch onderzoek van de afgesneden 

 bovenlamellen, te overtuigen of werkelijk alle passief gerekte deelen 

 op voldoende wijze verwijderd zijn. 



Het is nu slechts de vraag, op welke wijze de zoo geopereerde 

 ranken voor de te nemen proeven gebruikt kunnen worden. Want, 

 laat men ze in de lucht liggen, dan verwelken ze zoo snel, dat ze 

 weldra onbruikbaar zijn, en werpt men ze, om de verdamping te 

 voorkomen, in water, dan neemt het parenchym dit op, en de rank 

 rolt zich tot enge windingen op en wordt daardoor meestal onge- 

 schikt voor ons doel. 



Ook in deze moeilijkheid heb ik in het gebruik van zoutoplos- 

 singen een middel gevonden om mijn doel te bereiken. 



In ons derde hoofdstuk hebben wij de inwerking van zwakke 

 zoutoplossingen op ranken leeren kennen, en gezien dat een 

 chloornatriumoplossing van 1 pCt. de ranken niet verkort, ter- 

 wijl een oplossing van hetzelfde zout van 2 pCt. wel een verkor- 

 ting teweeg brengt. In beiden echter staat het leven der ranken 

 niet stil, integendeel, zij gaan daarin voort te groeien. Hierop 

 steunende, heb ik getracht een zoutoplossing te vinden, die de 

 weefselspanning van gespleten ranken niet verandert. Hiertoe 

 werden ranken in kleine stukjes gesneden, deze volgens het me- 

 diaanvlak gespleten, zoodat beide helften aan het ondereinde nog 

 aan elkander verbonden bleven, en hierop de stukjes in chloorna- 

 triumoplossingen van 1, l]/^, 2 en 3 pCt. gebracht. In de drie laat- 

 ste zoutoplossingen verloren de stukjes terstond de krommingen, 

 die zij bij het splijten hadden aangenomen, in de sterkere kromden 

 zij zich zelfs zwak in de tegenovergestelde richting, met het pa- 

 renchym concaaf. In de 1 pCt. oplossing veranderde daarentegen 

 de kromming niet, evenmin in de jongere als in de oudere deelen 

 der rank. Hetzelfde resultaat vond ik met ranken, in welke door 

 een axiel vlak loodrecht op het mediaanvlak, de bovenhelft van 

 de onderhelft afgespleten was. 



Een zoutoplossing van 1 pCt. verandert dus de weefselspanning 

 niet; dit was trouwens te verwachten, daar wij wisten dat zij ook 

 de totale lengte der gave rank niet verandert. Wij moeten dus de 

 geopereerde ranken in 1 pCt. chloornatrium brengen, en kunnen 

 ze dan daarin bestudeeren. 



Gaan wij echter vooraf na, hoe zich niet geopereerde ranken 

 in deze zoutoplossing gedragen. 



In de eerste plaats is het noodig te weten, of het verblijf in de 

 vloeistof soms zelf als prikkel werkt. Om deze vraag te beant- 



37 



