RANKEN VAN SICYOS. 583 



er toe gebracht worden, snelle, voor het oog zichtbare, prikkelbe- 

 wegingen te maken. 



3) De passief uitgerekte weefsels der bovenzijde zijn dus voor 

 het tot stand komen der prikkelbewegingen onnoodig, de oor- 

 zaak van deze bewegingen zetelt dus in het parenchym. 



In verband met de beschouwingen, in het begin van dit hoofd- 

 stuk medegedeeld, geven deze feiten ons het recht, om de stelling 

 uit te spreken: 



Bij de bewegingen der ranken tengevolge van prikkeling, neemt 

 de turgorkracht van het parenchym toe; deze toeneming is de 

 mechanische oorzaak der bewegingen. 



Of de turgorkracht in alle cellen van het parenchym even sterk 

 toeneemt, of misschien in de cellen der bovenzijde sterker dan in 

 die der onderzijde, is een vraag, die door latere onderzoekingen 

 zal moeten opgelost v^orden. 



Aan het slot van dit hoofdstuk vvensch ik nog enkele feiten mede 

 te deelen, die tot het behandelde in verband staan. 



Ik heb getracht, de proeven met geopereerde ranken ook in 

 water in plaats van in zwakke zoutoplossingen te doen. In dit ge- 

 val rollen zich de geopereerde deelen natuurlijk terstond zeer snel 

 op; na verloop van geruimen tijd, ziet men ze echter weer een deel 

 hunner w^indingen verliezen; de snelle oprolling in het begin was 

 dus ten deele het gevolg van toeneming der weefselspanning door 

 het opnemen van water, ten deele van prikkeling, en bij langduri- 

 ge rust ging deze laatste kromming weer verloren. Aan zwak ge- 

 kromde deelen gelukte het mij in eenige proeven, door wrijven 

 langs de onderzijde een snelle toeneming der kromming te ver- 

 oorzaken. Ook dit bevestigt dus de reeds verkregen resultaten. 



Snijdt men een rank voorzichtig in stukjes van 2 Cm. lengte, zoo 

 treden er uit de wondvlakten druppels water. Verwijdert men deze 

 en prikkelt men dan de stukjes door wrijven langs de onderzijde, 

 zoo krommen zij zich. Hierbij kunnen zij van buiten geen water 

 opnemen. Men mag aannemen, dat het parenchym, tengevolge 

 der verhoogde turgorkracht, het water uit de omliggende weefsels 

 opzuigt, en zoodoende in staat gesteld wordt de beweging tot 

 stand te brengen. 



Reeds Darwin wees op het feit, dat ranken, die zich om te dikke 

 steunsels gewonden hebben, aan haar bovenzijde talrijke dwars- 

 plooien krijgen. Ook bij Sicyos heb ik deze, soms zeer diepe en 

 op korte afstanden weerkeerende, plooien herhaaldelijk waarge- 

 nomen. Zij pleiten m. i. voor de juistheid mijner conclusie, daar 



