584 OVER DE BEWEGINGEN DER 



een toeneming der rekbaarheid der passieve weefsels, zonder toe- 

 neming der uitrekkende kracht, onder de gegeven omstandighe- 

 den deze plooien niet wel zou kunnen veroorzaken. 



VI. Versnelling van de bewegingen der ranken, 

 door injectie met water. 



De in het vorige hoofdstuk medegedeelde proeven leerden ons, 

 dat, bij de bewegingen der ranken tengevolge van prikkeling, de 

 turgorkracht van het parenchym toeneemt. Met den naam van 

 turgorkracht bestempel ik de kracht, waarmede de inhoud der leven- 

 de cellen den celwand uitrekt (Zellstreckung, zie p. 361). Het is 

 bekend, dat deze uitrekking daardoor plaats vindt, dat de celin- 

 houd uit zijn omgeving water aantrekt,.en daardoor het volumen 

 der cellen vergroot. 



Het vermogen van de in het celvocht opgeloste stoffen om water 

 aan te trekken is dus de turgorkracht, en wij kunnen het in het 

 vorige hoofdstuk verkregen resultaat dus ook zoo uitspreken, dat 

 wij zeggen, dat tengevolge der prikkeling, het wateraantrekkend 

 vermogen van de bestanddeelen van het celvocht der parenchym- 

 cellen toeneemt. 



Maar een toeneming van het wateraantrekkend vermogen heeft 

 op zichzelf nog geen vergrooting der cellen, en dus geen bewe- 

 ging der rank tengevolge. Daartoe is natuurlijk noodzakelijk, dat 

 de cellen ook in hare omgeving water vinden, dat ze kunnen op- 

 nemen. Onder gewone omstandigheden moeten zij dit water aan 

 andere cellen onttrekken, die het op haar beurt weer uit het xy- 

 leem der vaatbundels moeten ontvangen. Dit zal dus een vertra- 

 ging der beweging veroorzaken. 



Nemen wij nu eens aan, dat het water aan de parenchymcellen 

 rechtstreeks en zonder tegenwerkende krachten kon worden aan- 

 geboden, dan zou daarvan een aanzienlijke versnelling der bewe- 

 ging het gevolg moeten zijn. Omgekeerd, zou een dergelijke ver- 

 snelling der beweging door gemakkelijker wateropneming een be- 

 wijs zijn, dat werkelijk de wateraantrekkende kracht grooter ge- 

 worden was, ja zelfs zou men in de grootte dezer versnelling een, 

 alhoewel ruwe, maatstaf van de verandering der bedoelde kracht 

 kunnen vinden. 



Deze afhankelijkheid van de turgorkracht van de aanwezig- 

 heid van water, verdient een nadere toelichting. Volgens de be- 

 schouwingen toch, die het uitgangspunt voor mijne onderzoekingen 



