RANKEN VAN SICYOS. 585 



Op dit gebied vormen 1), is het protoplasma onder gewone omstan- 

 digheden impermeabel voor de vloeistof in de vacuole; de elastische 

 spanning van den celwand kan deze vloeistof niet naar buiten per- 

 sen. Slechts langs osmotischen weg kan een uitwisseling van stof- 

 fen plaats vinden. Van die stoffen, welke hier in aanmerking 

 komen, kan zich echter alleen het water met voldoende snelheid 

 door het protoplasma heen bewegen, de andere in den celinhoud 

 voorkomende stoffen gaan, zoover mijne onderzoekingen toelaten 

 daarover te oordeelen 2), in korte tijden niet in waarneembare 

 hoeveelheden door het protoplasma heen. Zoodra dus een paren- 

 chymatische eel met water in aanraking komt, zal zij trachten dit 

 water op te nemen en zich daardoor te vergrooten. Maar bij toe- 

 nemend volumen wordt ook de elastische spanning van den wand 

 grooter, en eindelijk zal er tusschen de turgorkracht en deze elas- 

 tische spanning een toestand van^ evenwicht intreden. Een water- 

 molecule, dat dan door de turgorkracht naar den inhoud wordt ge- 

 trokken, wordt door de drukking der celwanden met dezelfde kracht 

 teruggedrukt; een vermeerdering van volume zal dus niet plaats 

 vinden. In dezen toestand is dus de geheele turgorkracht actief. 



Veronderstellen wij nu dat de turgorkracht door eenige oor- 

 zaak plotseling toeneemt, terwijl de eel niet door een vloeistof of 

 door andere eellen omgeven is. Dan kan zij dus toeh haar volumen 

 niet vergrooten. In dezen toestand kan men dus zeggen, dat de 

 turgorkracht gedeeltelijk inaetief is. Eerst wanneer nu opnieuw 

 water wordt toegevoerd, kan de turgorkracht geheel in werking 

 treden, eerst dan wordt zij geheel actief 3). 



Hieruit volgt dus, dat wanneer aan een weefsel water niet in 

 voldoende hoeveelheid wordt toegevoerd, de turgorkracht der 

 eellen onder bepaalde omstandigheden gedeeltelijk inaetief zal 

 kunnen zijn. In dit geval zal een kunstmatige toevoer van water 

 plotseling de geheele turgorkracht actief maken en zoodoende een 

 vergrooting veroorzaken. 



Omgekeerd, zal men uit de waarneming van een snelle uitzet- 

 ting door toevoer van water mogen afleiden, dat de turgorkracht 

 der eellen gedeeltelijk inaetief was. 



In de onverwonde ranken, houdt de elastische spanning der 



1) Zie pag. 86. 



2) „ , 92. 



3) De elastische spanning der celwanden is dus alleen dan een maatstaf 

 voor de turgorkracht, wanneer een vrije toevoer van water verzekerd is. 



