600 OVER DE BEWEGINGEN DER 



verschil daaraan toe te schrijven, dat N". 2 en 4 onder den invloed 

 van het steunsel zich reeds sterker gekromd hadden dan N°. 1 

 en 3. 



Conclusie. 



1. In zoutoplossingen van 4 — 5 pCt. maken ranken topkrul- 

 ling. 



2. Zoutoplossingen van 1 — 2 pCt, versnellen de beweging 

 om een steunsel op dezelfde wijze als injectie met water. 



3. Zoutoplossingen van 4 pCt, en in enkele gevallen van 5 

 pCt, doen dat eveneens, doch veel minder sterk; in de meeste ge- 

 vallen werkt een oplossing van 5 pCt. even als sterke zoutoplos- 

 singen, den turgor opheffend. 



Deze feiten winnen aan belangrijkheid, wanneer men bedenkt, 

 dat niet geprikkelde ranken in 2 — 5 pCt, zoutoplossing een ge- 

 deelte van haren turgor verliezen en zich verkorten, terwijl bij 

 4 — 5 pCt. bij zulke ranken in de cellen van het parenchym reeds 

 de plasmolyse begint. 



Algemeene Conclusie. 



Trachten wij thans uit de beschreven proeven de algemeene 

 empirische resultaten af te leiden. 



1. Alle bewegingen der ranken worden door injectie met wa- 

 ter voorbijgaande versterkt; alleen de teruggaande beweging, na 

 wegneming van het steunsel, maakt hierop in het onderzochte 

 stadium een uitzondering. 



2. Rechte, niet geprikkelde, ranken blijven bij injectie met 

 water recht. 



3. De versnelling is bij de prikkelbewegingen veel aanzien- 

 lijker dan bij de epinastische bewegingen; de ranken bereiken bij 

 korten duur van de prikkeling een veel aanzienlijker graad van 

 kromming dan ze onder de gegeven omstandigheden ooit zonder 

 injectie zouden kunnen bereiken. 



Overeenkomstig met de beschouwingen, in het begin van dit 

 hoofdstuk uiteengezet, kunnen wij dus thans als bewezen be- 

 schouwen: 



4. Dat de turgorkracht van het parenchym der ranken, tijdens 

 de epinastische strekking, en later tijdens de epinastische oprol- 

 ling, ten deele inactief is. 



