608 OVER DE BEWEGINGEN DER 



hoofdtypen der groeikrommingen, de door uitwendige en de door 

 inwendige oorzaken veroorzaakte, bij de ranken vertegenwoor- 

 digd zijn, en in hoofdzaken geheel op dezelfde wijze tot stand 

 komen. 



Ik heb getracht, omtrent de juistheid van dit vermoeden langs 

 experimenteelen weg zekerheid te verkrijgen. Daarbij heb ik mij 

 bijna uitsluitend bepaald tot de beantwoording der vraag naar 

 het aandeel van turgoruitrekking en groei aan de groeikrom- 

 mingen. Deze vraag toch kon, volgens de plasmolytische metho- 

 de, met volkomen zekerheid beantwoord worden. Zij vormt de 

 basis van mijne geheele onderzoeking: het punt waarom, om zoo 

 te zeggen, alles draait. Op dit punt heerscht tegenwoordig de 

 meeste onzekerheid en het grootste verschil in gevoelen tusschen 

 de verschillende onderzoekers. Zijn deze onzekerheid en deze on- 

 eenigheid eenmaal verdreven door een experimenteel bewijs, en is 

 daardoor de innige verwantschap van al deze verschijnselen on- 

 derhng duidelijk gebleken, dan zal men ook wel geen bezwaar 

 hebben tegen de meening, dat ook op de overige punten dezelfde 

 overeenkomst tusschen alle groeikrommingen van veelcellige orga- 

 nen bestaat, en dat het dus geoorloofd is, de voor Sicyos gewonnen 

 resultaten op de groeikrommingen van veelceUige organen in het 

 algemeen toe te passen. 



Aan het slot zal ik enkele injectieproeven met geotropisch ge- 

 kromde organen vermelden. Ik heb deze volledigheidshalve ge- 

 daan, en ook om een oordeel daarover te hebben, of de verster- 

 king der beweging in deze gevallen even aanzienlijk zouzijn als 

 bij de ranken van Sicyos. Daar dit op verre na niet het geval was, 

 waren de resultaten niet zoo sprekend, dat zij mij aanspoorden 

 tot een herhaling der injectieproeven met organen, die zich ten- 

 gevolge van andere oorzaken kromden. 



Omtrent de vraag, of bij de groeikrommingen van andere or- 

 ganen de turgorkracht van het parenchym, of wel de rekbaarheid 

 van vaatbundels, hypodermis en epidermis toeneemt, heb ik geen 

 proeven genomen. Ik heb reeds bij gelegenheid mijner kritiek van 

 Hofmeister's beschouwingswijze (pag. 526) aangetoond, dat een 

 isoleering van het merg van de peripherische lagen deze vraag niet 

 kan beslissen; alles leidt er toe om aan te nemen dat, wanneer een 

 toeneming van de turgorkracht van het parenchym de krommingen 

 veroorzaakt, deze toeneming niet in het centrale, maar in het peri- 

 pherische gedeelte zal plaats vinden. Eene verwijdering van opper- 

 huid, hypoderm en vaatbundels, zonder beschadiging van het 



