RANKEN VAN SICYOS. 609 



schorsparenchym, is bij verreweg de meeste stengelorganen een- 

 voudig onuitvoerbaar; mij stonden geene voorwerpen ten dienste, 

 welke ik met succes aan deze operatic had kunnen onderwerpen 1). 



Maar tal van gronden maken het meer dan waarschijnlijk, dat 

 ook hier de uitkomsten van het onderzoek, als het mogelijk was, 

 slechts de met Sicyos verkregen resultaten zouden bevestigen. 

 Een aantal dezer argumenten heb ik reeds in de inleiding tot het 

 Ve hoofdstuk uiteengezet. Thans wijs ik er op, dat bij de geotro- 

 pische en heliotropische krommingen van wortels reeds uit den 

 anatomischen bouw ten duidelijkste blijkt, dat de vaatbundels 

 slechts een passieve rol spelen en dat het peripherisch parenchym 

 daarentegen door actieve werkzaamheid de kromming veroor- 

 zaakt. 



De methode, die ik bij de in dit hoofdstuk te beschrijven proe- 

 ven gevolgd ben, bestaat in het algemeen in een combinatie van 

 de reeds vroeger door mij voor het onderzoek van groeikrommin- 

 gen gebruikte methode 2)^ met de plasmolytische. Daar de me- 

 ting van den graad van kromming en van de verandering daarvan 

 door de piasmolyse in de meeste gevailen op dezelfde wijze ge- 

 schiedde, wil ik deze, om herhalingen te vermijden, vooraf be- 

 schrijven. 



De bepaling van den graad van kromming geschiedde door 

 middel van den cyclometers), een papier, waarop een aantal con- 

 centrische kringen met stralen van bekende grootte getrokken 

 zijn, De stralen waren 1, 2, 3 enz. cM. lang; de langste 25 cM. 

 Het gekromde voorwerp wordt op dit papier zoolang verschoven, 

 tot zijn kromming met een der cirkels samenvalt; men kent dan 

 zijn krommingsradius. Daarna wordt het voorwerp in een vlak 

 schaaltje met de zoutoplossing gebracht; deze was steeds 20 pCt. 

 chloornatrium. Het vocht staat meestal slechts 1 cM. hoog in het 

 schaaltje, de gekromde voorwerpen liggen er dus van zelf onge- 

 veer horizontaal in. Om nu na eenige uren de kromming in plas- 

 molytischen toestand te bepalen, wordt het schaaltje op den cy- 

 clometer gezet en het voorwerp daarin verschoven, tot het, hori- 

 zontaal liggende, met een der cirkels samenvalt; men leest dan 

 den krommingsradius weer af. Wegens de buigzaamheid der plas- 



1) Wellicht zai men bij eenig zoeken onder bilaterale organen, bijv. 

 bladstelen, geschikte voorwerpen voor deze proef vinden. 



2) Zie pag. 137. 



3) „ „ 165. 



39 



