RANKEN VAN SICYOS. 



615 



V. Epinastische kromming van bladstelen. 



Bladstelen en middennerven, van de bladschijf beroofd, wer- 

 den als in proef I beschreven is, in een zinken bak horizontaal ge- 

 steld, en w^el zoo, dat het mediaanvlak horizontaal lag. Ze waren 

 oorspronkelijk recht, en kromden zich in korten tijd sterk epinas- 

 tisch, zonder nog geotropische beweging te toonen. 



Daarop werden zij geplasmolyseerd. De metingen, op dezelfde 

 wijze in tabel gebracht als in proef I, gaven de volgende resulta- 

 ten: 



j Krommingsradius 



Duur der ] in | in 



epinastische, turges- plasmo- 



kromming. centen | lytischen 



toestand. i toestand. 



Het teeken oo beduidt, dat de voorwerpen weer ongeveer recht 

 geworden waren. 



De epinastische krommingen, in den korten tijd van enkele 

 uren verkregen, gaan dus bij plasmolyse geheel of ten deele ver- 

 loren, en berusten dus geheel of ten deele op turgoruitrekking. 



Verder heb ik de bladstelen van Leonurus Cardiaca onderzocht. 

 De bladen zijn tegenovergesteld, en de kleine bladstelen behou- 

 den in hun onderste gedeelte, dicht bij de plaats van vasthechting 

 aan den Stengel, het vermogen om zich te krommen eenigen tijd, 

 nadat het overige deel van den bladsteel dit verloren heeft. Knipt 

 men uit een stengel een internodium met den daarboven liggenden 

 knoop en zijn twee bladstelen, snijdt men dan de bladschijven af, 

 en steekt het voorwerp zoo in den zandwal van den voor proef I 

 gebruikten zinken bak, dat het vlak der beide bladstelen horizon- 



