374 MR. J. BALL’S SPICILEGIUM FLOR# MAROCCANZ. 
calycis et capsule mature hee certe variabilis est. H. repens (Sibth. 
et Sm. FI. Gr. tab. 775, non L.) est species Cretensis, H. trichocaulon 
(Boiss. & Held. Diagn. Pl. Or. ser. 1, viii. 110). Hoc mihi valde 
proximum H. australi, Ten., videtur, sed sec. auctores in sectione 
Millepora, Spach, collocatur, dum species nostra inter Teniocarpia, 
Spach, enumeranda est. 
Hic notundum est specimina H. australis ex Italia meridionali et Sicilia 
que vidi (e. g. spec. ab ipso Tenore in Herb. Gay, hodie Kewensi), et 
Algeriensia plurima a me scrutata cum spec. Gallicis et Maroccanis 
haud adamussim convenire. Pluribus notis priora inter H. australe 
et H. linarifolium (Vahl, Symb. i. 65),= H. linearifolium (DC. Prod. 
et auct. plurim.) media sunt. Re vera characteres quibus distinguitur 
species Tenoreana, scil. folia latiora, sepala margine glandulis paucis 
sessilibus, nee numerosis pedicellatis, preedita, non gravis moment; 
sunt, et hzec melius ad subspeciem reducenda erit. 
Hypericum ToMENTOSUM (L., DC. Pr. 1.551). 
Mar. sept.--T'anger (Salzm. Exsicc.)! 
Mar. occid.—Ain el Hadjar! Prov. Haha prope Mogador! Agadir (Coll. 
Indig. 1871)! 
Mar. merid.—Prov. Shedma! Mskala! Mtouga! 
Ar. Geog. Regio Mediterranea occidentalis ex insulis Sicilia et Melita 
ad litora Atlantica. Deest in Macaronesia. 
H. pubescens (Boiss. Elench. 42; Walp. Rep. i. 383),=H. suberosum 
(Salzm. Exsicc.). 
Mar. sept.—-Tanger (Salzm. Exsicc.) ! (Schousb. spec. ea Herb.)! (Webb 
Herb.)! Tetuan prope urbem ed ad ostium fluminis, 1851 ! 
Mar. occid.—Casa Blanca! Mazagan ! 
Mar. merid.—Sat frequens in regione inferiore. Ain Beida! Mesfioua! 
Mzouda! Sektana (R. et Fr. spec. in Hb. Kew.)! 
Ar. Geog. Peninsula Iberiea. Africa boreali-occidentalis. 
Tam H. tomentosum quam H. pubescens, quod pro subspecie teneo, in 
reg. meridionalibus fiunt glabriora et mmora. 
Specimina typica H. pubescentis omuino diversa ab H. tomentoso videntur, 
sed non desunt forme intermedie (e. g. spec. prope Alemque in Estre- 
madura Lusitanica a Bar. de Paiva lecta, in Herb. Kew. asservata). 
Spec. nostra ex Mesfioua etiam subintermedia sunt. 
H. coapunatum (Chr.Smithin Buch, Beschr. Canar. 153; Webb, Phyt. 
Canar. i. 45, tab. 4), var. ATLANTICUM, nob, P 
Mar. merid.—Nondum florens legimus in convalle Ait Mesan cire. 
1700 m.s. m.! 
Folia et caulis foliaceus cum spec. Canariensibus adamussim conveni- 
unt, sed spec. nostra nimis incompleta. Cel. Cosson benevole com- 
mwunicavit spec. in monte Djebel Ouensa ab indigeno Ibrahim lecta, 
cui scheda “ H. atlanticum, Coss. MSS.,’’ verisimiliter hue etiam 
