MR. J. BALL’S SPICILEGIUM FLOREZ MAROCCAND. 499 
Mar. merid.—JIn regione media Atlantis Majoris. In convalle Ait 
Mesan cire. 1600 m.! 
P. purpurascens, Sch. Bip. in Webb Phyt. Can., habitu ad speciem nos- 
tram aliquid accedens, est P. saxatili propius, pedunculis elongatis 
filiformibus, terminalibus et axillaribus, involucri foliolis acutioribus. 
Gwapuatium (Don, Trans. Wern. Soe. vi. 5638). 
G. LUTEO-ALBUM (L., DC. Pr. vi. 230). 
Mar. merid.—Videtur haud infrequens, ex regione inferiore in zonam 
mediam Atlantis Majoris ascendens. Legimus pr. Ourika! et Ait 
Mesan usque 2000 m.! Specimiua ex Oasi Akka benevole comm. cel. 
Cosson. 
Ar. Geog. Per Europam mediam et regionem Mediterraneam omnem late 
diffusum, inde per regiones temperatas et calidiores totius orbis 
aufuga vel indigenum. 
G. HELICHRYSOIDES (Bail, in Journ. Bot. 1873, 364). (Plate XXIII.) 
Perenne, czespitosum, ex rhizomate crasso lignoso ramos plurimos bre- 
vissimos edens; folia lineari-oblonga, margine revoluta, subtus ara- 
neoso-lanata, in pagina superiore sparsim lanata, demum glabrescentia 
viridia ; scapi florigeri subbipollicares, erecti, herbacei, dense araneoso- 
_ lanati, squamis fuscis ebracteolati; capitula solitaria, pro genere 
magna; involucri multiseriati folicla fusco-scariosa, oblonga, apice 
rotundata, exteriora latiuscula, interiora linearia subacuta; flosculi 
omnes tubulosi eequilongi, foeminei in seriebus 3-6 exterioribus, her- 
maphroditi numero variabiles interdum foemineis subzequales, seepius 
pauciores; anthere longe caudate; receptaculum vix convexum, 
alveolorum margine demum lzve. 
Mar. merid.—Jn regione alpina Atlantis Majoris. In jugo Tagherot 
cire. 3000 m. ! 
Nuper mihi comm. cel. Cosson exemplaria in monte Afougueur ab 
indigeno Ibrahim lecta, que formam seu varietatem sp. nostre 
referunt foliis angustioribus arcte revolutis, in pagina superiore gla- 
berrimis. 
Planta anomala, quoad genus egre definienda. Celebb. Bentham et 
Hooker in Gen. Plant. vol. 1. pp. 305-309 discrimen mter Gnapha- 
lium et Helichrysum in ratione flosculorum Q et § posuerunt, prio- 
ribus scilicet in Gnaphalio prevalentibus, in Helichryso deficientibus. 
Achenia in nostra pseudobicoronata, ex pilis versus apicem achenii 
elongatis pappum exteriorem simulantibus. Hee structura se osten- 
dit in Lucilia (Gnaphalu grege Austro-americano) et interdum in Gna- 
phalio (Omalotheca, Cass.) supino, L. Affinitas proxima cum nostra 
stirpe inter Gnaphalia Andensia (§ Merope, Wedd.) querenda. 
Capitula facie ac structura Phagnalon quodammodo referunt ; sed invita 
natura cum hoe genere hucusque naturali plantam nostram jungeres. 
