MR. J. BALL’S SPICILEGIUM FLOREZ MAROCOAN®. 501 
nica) proposuit. Pace tanti viri note differentiales citati nimis in- 
constantes mihi videntur. 
Pulicaria longifolia (Boiss. Diagn. Pl. Or. ser. 2, iii. 16; Ball in 
Journ. Bot. 1873, 364). 
Differt a P. arabica radice bienni vel interdum perennante, cauli elato 
1-3-pedali stricto, ramis paucis suberectis, foliis longioribus, basi 
semiamplexicaulibus, vix aut ne vix auriculatis. Hane stirpem pro 
subspecie P. arabice anno 1873 proposui, sub eodem nomine triviali 
quo cel. Boissier stirpem suam orientalem jamdudum distinxit. 
Specimina Agyptiaca a nobis nuper diligenter explorata notas nullas 
differentiales prebuerunt. Habitu a P. arabica longe recedit et 
facie P. capensi simillima est P. longifolia; sed involucra et achenia 
omnino P. arabice, et mihi videtur hujus sp. proles, facta biennis vel 
interdum perennans. Specimina a Balansa ad Oued Biskra lecta 
(Plantes d’Algérie, No. 774) sistunt formam intermediam. 
Mar. merid.—Sat frequens in udis et secus aqueducta regionis inferioris. 
Legi prope urbem Marocco! In distr. Mesfioua! Prope Ourika! 
Prope Mzouda ! 
Ar. Geog. Africa borealis ex Mgypto usque Imp. Maroccanum. Penin- 
sula Sinaitica. Verisimiliter etiam in Africa tropica. 
Inter plantas itineris Speke et Grant video Pulicariam cui scheda 
“ P. Grantii, MSS.,” secus Nilum lat. 16° N. lectam, que mihi vix 
a P. longifolia diversa videtur. Specimen alterum adest in herb. 
Kewensi a cel. Schweinfurth in Magna Oasi Lybica lectum cui 
scheda “ P. inuloides, DC.”” Hee a P. longifolia non differt nisi 
pedunculis crassioribus rigidioribus, et foliis subundulatis. Quid sit 
P. inuloides (DC. Pr. v. 480), ex specimine a b. Broussonnet “ prope 
Mogador” lecto descripta, hucusque eruere non potui. Suspicor 
tamen hance esse ipsissime P. longifolie lusum floribus radii irregu- 
lariter tubulosis, nec ligulatis. 
P. opora (L., sub Inula; Rehb. Fl. Exe. ii. 1232; DC. Pr. v. 479). 
Mar. sept.—Tanger (Salzm. Exsice., sub P. dumetorum) ! (Webb Herb.) ! 
Djebel Kebir! Pr. Cap. Spartel ! 
Mar. merid.—Ourika! Inter Tasseremout et Ourika (Maw spec.)! 
» var. MACROCEPHALA, nob,  Dihiffert ligulis longioribus 
et capitulis fere duplo majoribus. 
Mar. occid.—Ex monte Djebel Hadid haud procul Mogador attulerunt 
cll. Rein et Fritsch (spec. in Herb. Kew.) ! 
Ar. Geog. Species per regionem Mediterraneam preesertim occidentalem 
(exclusa Macaronesia) late diffusa. In Asia Mediterranea videtur rara. 
P. Mavriranica, Coss. in Balansa Pl. Maroc. 1867. 
Species ab auctore nondum descripta, a ceteris hujus regionis omnino 
distincta. Nuper a cl. Warion in Algeria detecta. 
Mar. merid.—Haud rara, ut videtur, in rupibus soli expositis prov. meri- 
