592 MR. J. BALL’S SPICILEGIUM FLOREZ MAROCCANE, 
Ar. Geog. Species per regionem Mediterraneam fere omnem (exclusa 
Macaronesia) diffusa. In calidioribus Europe mediz forsan cum 
seminibus introducta. 
Specimina nostra subalpina a typo discrepant habitu diffuso, ramis bre- 
vibus basi supinis adscendentibus, foliis latioribus. Semina variant 
disco levissimo vel minute tuberculato. 
LINARIA MARGINATA (Desf. Act. Soc. Par. i. 36, tab. 7; Benth. in 
IDC. Pr..x. 281). 
Mar. sept.—In rupibus juxta Tetuan! In monte Beni Hosmar prope 
Tetuan (Webb Herb.) ! 
Mar. merid.—In rupibus supra Seksaoua cire. 1100 m.! In regione 
alpina Atlantis Majoris in jugo Tagherot circ. 3000 m. s. m.! 
Ar. Geog. In Africa boreali-occidentalis hine inde obvia; rarissime oc- 
currit etiam in Hispania australi. Spec. Tetuanensibus omnino con- 
formia bis inveni in rupibus cire. Ronda. ) 
Specimina multa hujus gregis diligenter explorata mihi omnia ad speciem 
unicam collectivam L. tristem (L., sub Antirrhino) reducenda viden- 
tur. Plurime tamen subspecies notis substabilibus definitze enume- 
rande videntur—scilicet L. marginata, Desf., L. lusitanica, Lk. et 
Hffgg., L. melanantha, Boiss. et Reut., necnon L. lurida, nob. Nee 
forsan satis diverse sunt L. cesia, Lag. ; L. anticaria, Boiss. et Reut. 
et L. Rossmdssleri, Willk. L. marginata distinguitur foliis quam 
in L. tristi latioribus, pleramque in verticillos subdistantes dispositis, 
herba viridi nec czesia, corolla majuscula lutea, nec fusca vel fusco- 
lutea variegata. Calcar variat rectum vel recurvum, rami prostrati 
vel adscendentes. In monte Beni Hosmar prope Tetuan specimina 
legimus foliis duplo latioribus, L. anticarie, B. & Reut., simillima, nisi 
floribus luteis nec albido-czerulescentibus. 
Ex seminibus in jugo Tagherot lectis in Horto Paroliniano cultis enata 
sunt specimina Tetuanensibus simillima, quamvis planta spontanea 
L. tristi propius accedit foliis obtusioribus subceesiis. Semina variant 
disco lzvissimo vel tuberculato, et eodem modo ludit L. tristis genuima 
in rupibus Calpes satis frequens. 
L. lurida (Ball in Journ. Bot. 1875, 173). 
Perennis, e collo radicis ramosissima, ramis decumbentibus surculis ste- 
rilibus numerosis; herba tota glaberrima, luride glauca; folia cre- 
berrima, crassiuscula, anguste linearia, pseudo-verticillata, subaqualia; 
flores in racemo brevi 5-8 majusculi; bractez lineares, pedicellum, 
calyci subeequalem superantes; calycis segmenta interdum parce 
glandulosa, oblongo-spathulata, elongata; corolla sordide ochroleuca, 
calcari lutescente conico sensim attenuato subbrevior, galea apice 
bifida, labio inferiore macula obscura notato, valde convexo, fauce 
velutina. Semina satis matura non vidimus. : 
Mar. merid.—In regione alpina Atlantis Majoris legimus, a 3200 m. 
usque 3500 m., in jugo Tagherot ! 
