616 MR. J. BALL’S SPICILEGIUM FLOREZ MAROCCANE. 
nemine recentiorum in agro Tingitano visa, prope Malaga a Salzmann 
lecta fuit, et specimen Malacitanum facile sub rubrica “Tanger” 
evasit. | 
[S. tingitana (Etl. Salv. No. 30; Benth. in DC. Pr. xii. 282) est 
planta Tunetana cui nomen falsum erronee attributum. Facile tamen 
in territorio Maroccano invenienda erit, dum adest in agro Gaditano. 
Hee est S. fetida (Lam. Ill. i. 69) et S. coarctata (Vahl, Enum. i. 
277). Nomen triviale Lamarckianum aptum et Vahliano antiquius 
videtur hodie anteferendum. | 
SALVIA ARGENTEA (L., Benth. in DC. Pr. xii. 288). 
Mar. occid.—Agadir (Coll. Indig. 1871)! 
Mar. merid.—Videtur satis frequens in regione inferiore. Ain Oumast! 
Shedma! Ourika (R. et Fr. spec. in Herb. Kew.)! Sektana (R. et 
Fr. spec. in Herb. Kew.)! Vidi etiam prope Seksaoua! 
Ar. Geog. Regio Mediterranea calidior (exclusa Macaronesia). Deest 
in Gallia et in Italia media ac superiore. 
S. BrcoLor (Desf. Fl. Atl. i. 22, tab. 2; Bot. Mag. tab. 1774; Benth. 
in DC. Pr. xii. 288; Schousb. Gew. Marok. 5). Hujus lusus est S. di- 
chroa (Hook. fil. in Bot. Mag. xeviii. tab. 6004). 
Mar. sept.—Tanger (Salzm. Easicc.)! (Webb Herb.)! (Schsb. Ll. c.). 
(Broussonnet ex Benth. l. c.). 
Ar. Geog. Stirps insignis in regione litorali Africe borealis rara, et in 
Hispania Betica rarissima. 
Circa Tingim sat frequens et valde ludibunda. Planta macrior 8-9- 
pedalis gaudet foliis circuitu late ovatis basi profunde cordatis, infe- 
rioribus pedem et amplius longis lobato incisis, ex lobis 1ferioribus 
sese tegentibus pseudopeltatis, caulinis inferioribus petiolatis, pinna- 
tifido-lobatis, laciniato-dentatis, supremis subsessilibus. In speci- 
minibus minoribus folia inferiora oblongo-lanceolata, basi truncata, 
parce dentata, interdum integerrima. Ex radice prope Tingim (nee 
ad radices Atlantis Majoris) lecta enata est S. dichroa, H. fil., lusus 
sp. nostree, foliis basi truncatis subintegris, corollz labio roseo. 
Schousboe plantam jam defloratam mense Aprili prope Tingim vidit. 
Ego legi adhue copiose florentem mense Junio 1871 in dumetis juxta 
urbem et in clivo montis Djebel Kebir. 
S. algeriensis (Desf. F). Atl. i. 23, tab. 3; Benth. 1. c.) foliis inguin 
bus (non semper ut in tabula citata fdieeria) et floribus minoribus a S. 
bicolori distincta, forsan melius sicut subspecies enumeranda est. 
S. ocHROLEUCA (Coss. in Bull. Soc. Bot. Fr. xx. 254). 
Planta a me non vise descriptionem auctoris citare licet :— 
“ Plantis perennis, caudice lignoso tortuoso. Caules circiter 20 centim. 
longi, erecti, herbaceo-subindurati, villosi pilis patentibus immixtis 
brevioribus glanduliferis. Folia bullato-rugosissima, utrinque, sed 
infra densius, pubescenti-velutina ; radicalia plura rosulata, humo haud 
