MR. J. BALL’S SPICILEGIUM FLORE MAROCCAN, 641 
Mar. sept.—Cap. Spartel! Inter Tetuan et Ceuta ! 
Ma. occid.—Agadir (Coll. Indig. 1871)! 
, Var. sepalis glabris vix cucullatis. 
Mar. occid.—Mogador ! 
» Var, VELUTINA, foliis et caulibus pube brevi cinerea vestitis. 
Caules szepe tantum latere superiore velutini. 
Mar. merid.—In ealidioribus regionis inferioris. Misra ben Kara ! 
Milhain! Amsmiz! 
Folia aqua decocta instar Thez ab incolis utuntur. 
PARONYCHIA CaPITATA (L., sub Illecebro; Lam. Fl. Fr. iti. 229; 
DC. Pr. iii. 371), var. NiveEa,=P. nivea (DC. in Dict. Encye. 
v. 25, et Prod.l.c.). 
Mar. merid.—In convalle Ait Mesan cire. 1400 m.! 
——, var. ATLANTICA, nob. Forma a typo aspectu valde diversa 
sed vix notis stabilibus distincta. Folia parva numerosa obtusa re- 
curvata pubescentia, stipulis lanceolato-acuminatis longiora; flores 
in capitula parva sepius terminalia glomerati; bractez floribus 
vix longiores late obtuse cuspidate. Facie P. aretioidi, DC., similis, 
differt foliis patulis demum recurvis, sepalis magis inzqualibus, 
acutioribus, ovato-lanceolatis. 
Mar. merid.—Satis frequens in convalle Ait Mesan usque in ascensum 
jugi Tagherot a 2000 m. usque 2900 m. ! 
Ar. Geog. P. capitata per montes Europe mediz et regionis fere omnis 
Mediterranez (exclusa Macaronesia) diffusa est. 
Note diagnostice quibus P. nivea a P. capitata distinguitur mihi viden- 
tur instabiles. Specimina Gallica a cll. Grenier et Godron (Fl. Fr. 
i. 611) imprimis sepalis in P. capitata equalibus obtusis, in P. nivea 
valde inzequalibus acutis, distinguuntur ; sec. cl. Willkomm et Lange 
(Fl. Hisp. iii. 151) sepala P. nivee apice angustata, obtusa. In 
spec. permultis a me exploratis sepala video variabilia et ambigua, 
interdum subzequalia, seepius tamen plus minusve inaequalia, semper 
nervosa preesertim in facie interiore. In specie homologa P. argentea 
stipulee et bractez ludunt minores vel majores, latiores vel angustiores, 
unde mihi incertum videtur an P. aretioides pro specie probe diversa 
habenda sit. Varietas nostra atlantica, stipulis et bracteis im hoc grege 
minimis, et P. aretioides, DC., forsan melius sicut subspecies enu- 
merande. : 
P. MACROSEPALA (Boiss. Diagn. Pl. Or. ser. 1,11. 11, et Fl. Or. 1. 745; 
Ball in Journ. Bot. 1275, 204). 
Mar. merid.—Videtur satis frequens in aridis regionis inferioris et ad 
radicis Atlantis Majoris. Ain Oumast! Mesfioua! Seksaoua! In 
rupestribus collinis prope urbem Marocco (G. Maw)! In convalle Ait 
Mesan cire. 1300 m. ! 
