50 MR. J. BALL’S SPICILEGIUM FLOR ® MAROCCAN®. 
Mar. sept.—In arenosis maritimis pr. Tanger ! (Salzm. Exsicc.) ! (Webb 
Herb.)! (Schousb. 1. ¢.). 
Zanoni primus hane speciem publici juris fecit et icone satis bona illus- 
travit anno 1675. Confer ‘ [storia Botannica,’ p. 14, fig. 5 (nee 6 ut 
habet Meisner 1. c.). Semina et spec. exsiccata Tingitana Zanoni 
habuit anno 1664 ab Alexandro Balam mercatore Anglico, qui serius 
semina et specimina Morisonio praebuit. 
Ar. Geog. Species per regionem Mediterraneam imprimis occidentalem 
dispersa. Fertur in insulis Greeciz, sed deest in Oriente continentali. 
Forma arcte affinis (R. maderensis, Lowe) in Macaronesia. 
Rumex pictus (Forsk. I'l. 4ig.-Arab. 77),=R. lacerus (Balb. Miseell. 
19; Meisn. in DC. Pr. xiv. 69),=R. bipinnatus (L. fil. Suppl. 211; 
Schousb. Gew. Marok. 169). 
Verisimiliter est etiam R. roseus (Desf. FJ. Atl. i. 320, et Poir. Dict. v. 
65, non L.). 
Mar. occid.—Frequens et satis ludibundus oceurrit in arenosis juxta 
urbem Mogador! et in proxima proy. Haha meridiem versus! 
(Schsb. l. c.). 
Stirps nostra ludit foliis simpliciter pinnatifidis ut in spec. orientalibus, 
vel bipinnatifidis ut in deseript. Schousbceana. Flores vidi maseulos 
et hermaphroditos in eodem racemo, nec, ut vult cel. Meisner 1. c., 
dioicos. Hzee nota tamen in grege R. Acetose certe variabilis. 
R. pictus est procul dubio ipsissimus R. lacerus, Balb., in arenosis 
AEgypti inferioris ad Rosetta alibique obvia, nomen igitur antiquius 
prioritate gaudet. 
R. pictusa R. tingitano differt statura humiliore, caulibus e collo radicis 
valde ramosis, foliis profundius divisis, valvis subeallosis. In R. tin- 
gitano nervus medius valvarum nec incrassatum nec (nisi rarius ad 
imam basin) prominens, dum in R. picto nervus ad basin valvarum 
prominens szepius in callum parvum lanceolatum incrassatum. Pro 
subspecie R. tingitant enumerandus. 
Ar. Geog. R. pictus in arenosis Afric borealis et Arabie et Syrie ob- 
vius est. 
R. scuratus (L., Meisn. in DC. Pr. xiv. 69), var. INDURATUS, nob., 
=R. induratus (Boiss. et Reut. Pug. 107). 
Mar. merid.—In convalle Ait Mesan a 1500 m. usque 2000 m.! In 
jugo Tagherot (R. ef Fr. spec. in Herb. Kew.)! Spee. ex monte 
Djebel Ouensa ab indigeno Ibrahim lecta benev. comm. cel. Cosson! 
R. induratus, Boiss. et Reut., pluries a me in Hispania lectus, mihi vide- 
tur mera varietas R. scutati. Spec. nostra Atlantica fere intermedia 
sunt sed stirpi Boissierianz propiora. 
Ar. Geog. R. scutatus per Europam fere omnem (exclusa arctica) et 
in montibus regionis Mediterranez late diffusa est. Deest in Maca- 
ronesia et in Insulis Britannicis. Varietas induratus in peninsula 
Iberica et in Atlante Majore. 
