662 
MR. J, BALL’S SPICILEGIUM FLOREH MAROCCANA. 
parce ramosi, tefragoni, rarius trigoni, facichus subconcavis, angulis 
obtusis. Spine stipulares breves, patentes, inferne in scutellum sub- 
triangulari-ovatum confluentes, scutellis remotiusculis in angulis caults 
non decurrentibus. Puncta gemmipara paulo infra medium spatii in- 
terstipularis sita. Cyme pedunculatz, pedunculo crasso ramis cymz 
subeequilongo, sepius 3-florz, involucro calyciformi medio subsessili, 
lateralibus pedunculatis. Involucrum calyciforme campanulato-cya- 
thiforme glandulis carnosis majusculis transverse oblongo-subrhombeis 
vel late obovato-cuneatis, aureo-flavis. Capsula majuscula, depressa 
profunde tricocca, coccis levibus a latere compressis sed valde con- 
vexis dorso acute carinatis. Semen subpapillosum. 
“E, resinifera inter omnes species sectionis Diacanthium scutellis haud 
confluentibus donatas caulibus tri- vel tetragonis insignis.” 
Mar. merid.—Ad radices Atlantis Majoris ad austro-orientem urbis Ma- 
E 
ee 
rocce. In ditione Mesfioua vidimus plantam yivam ex collinis vicinis 
in hortum allatam! Plantam in provincia Demenet satis frequentem 
ab indigenis usque Mogador allatam in Angliam misit b. Carstensen, 
et serius spec. altera in Horto Kewensi culta ex montosis prov. Ntifa 
obtinuit. Specimina in Horto Parisiensi culta ex Ouanyna in ditione 
Mesfioua attulit indigenus Ibrahim aspice b. Beaumier. 
UPHORBIA BEAUMIERANA (Hook. f. e¢ Coss. ap. Coss. in Bull. Soc. 
Bot. xix. 59 sine descriptione), = E. officinarum (Jackson, Acc. Maroce. 
ed. 3, p. 134, ex parte, t. 6. fig. dextra), =H. officinarum (Boiss. in DC. 
Pr. xv. pars 2, 84, ex parte). 
Planta a 25 centim. ad 2 metr. alta. Caulis primarius oblongo-obovatus 
demum superne valde incrassatus obpiriformis in longitudinem non ex- 
crescens ibique ramos numerosos inequales ipsum longissime superan- 
tes emittens. Rami sepius 9-10goni, sinibus inter costas profundis. 
Spine stipulares breves patentes haud deflexe, inferne in scutellum 
oblongo-lineare confluentes, scutellis linealiter in costa decurrentibus. 
Puncta gemmipara ad quintam partem inferiorem spatii interstipularis 
sita. Cyme, flores et fructus ignoti. Involucri glandule intense 
rubre (sec. Jackson).’’ 
Mar. merid.—In regione litorali ad meridiem urbis Mogador usque ad 
Oued Noun; in provinciis Haha et Agadir (Jackson); specimina 
viva in regione litorali inter Mogador et Agadir lecta attulerunt indi- 
geni mense Junio 1871, hodie in Hort. Kew. culta; ad Agadir, ubi 
montes contegit et spe specimina maxima occurrunt, mulio Ibrahim 
sub auspiciis cl. Beaumier legit, unde specimina in Horto Parisiensi 
culta; in ditione Ksima inter Agadir et Oued Noun legit rabbinus 
Mardochée. 
“E. Beaumierana valde affinis EL. officinarum, sed distincta videtur spinis 
stipularibus non deflexis, glandulis involucri intense rubris (sec. Jack- 
son) non flavidis. Forsan sub F. officinarum auctorum species plures 
adhue confuse. 
