MR. J. BALL’S SPICILEGIUM FLOREZ MAROCCANZ. 703 
Scirpus puBescens (Poir. Voy. ii. 254; Desf. Fl. Atl. i. 52, tab. 
10),=Fuirena pubescens (Kunth, Enum. ii. 183),=Scirpus ciliaris 
(Schoush. Gew. Marok. 19, non L.). 
Mar. sept.— Rarissime in locis humentibus regionis Tingitane ’’ 
(Schsb. 1. c.). Spee. in monte Djebel Kebir lectum ex herb. 
Schousboe comm. cel. Cosson ! 
Ar. Geog. Africa horeali-occidentalis. Lusitania. Corsica, et in insulis 
Balearicis. 
S. Savir (Seb. et Maur. Fl. Rom. Prod. 22; Bert. Fl. It. i. 288),=S. 
filiformis (Savi, Fl. Pis. i. 46, non Lam.),=S. numidianus (Vahl, 
Enum. ii. 254, et Herb., fide Kunth),=Isolepis Saviana (Schult. in 
Syst. Veg. Mant. i. 63; Kunth, Enum. ii. 193),=S. setaceus 
Schousb. Gew. Marok. 19). 
Mar. sept.—Frequens in ditione Tingitana. Legi in waritimis juxta 
urbem Tanger! et prope Cap. Spartel! Tetuan (Webb Herb.)! In 
clivo montis Beni Hosmar ! 
Mar. merid.—In ditione Reraya et in convalle Ait Mesan a 1000 m. ad 
1200 m.! 
Ar. Geog. Species per regiones temperatas totius orbis diffusa. In 
Europa occidentali ab Hibernia, ubi frequentissima, usque fretum 
Herculis, et inde in Marocco et in Macaronesiam se protendit. Per 
regionem omnem Mediterraneam dispersa, sed non ubique obvia. In 
Asia orientali, Japonia, et Australasia diffusa, et verisimiliter etiam in 
America obvia. 
Species diu vexata et nominibus plurimis in herbariis dissimulata. Ab 
hac vix, aut ne vix, differt Isolepis pygmea (Kunth, Enum. ui. 191). 
Catervam synonymorum citare nolui, dum plurima verificare nequeo. 
Nomen S. numidianus, Vahl, prioritate gaudet ; sed nomen triviale ab 
auctoribus recentioribus fere omnibus acceptum mutare nolui. Cl. 
Bockeler in § Linnea,’ xxxvi. 500, S. Savit cum S. setaceo, L., semel 
junxit. Ego, consentientibus auctoribus gravissimis, has pro speciebus 
distinctis, fructus structura facile dignoscendis, teneo, et formas inter- 
medias nunquam vidi. 
Specimina Tingitana S. gracilis (Salzm. Exsice.), see. Rehb. Icon. viii. 
34, ad Heleocharin carniolicam, Koch, referenda sunt. Specimina 
Salzmanniana non vidi; sed monente oculatissimo Cosson meram 
formam S. Savii sistunt. 
S. HoLtoscuanus (L., Desf. Fl. Atl, 1.49; Schousb. Gew. Marok. 18), 
=Isolepis holoschcenus (R. et Sch. Syst. ii. 115; Kunth, Enum. i. 
200). 
_ Mar. sept.—Tanger (Schsb. 1. c.), (Salzm. Exsicc.)! Tetuan (1851)! 
Mar. occid.— Casa Blanca! Mazagan! Prope Mogador (R. et Fr. spec. 
in Herb. Kew.)! 
Mar. merid.—Prope Tasseremout ! 
