231 



scheidene andere takken dragen moet, terwijl hij niets 

 dan vriichtliont zoii moeteii voortbreng'en ; hier heeffc 

 een tak gepoogd zich te ontwikkelen, en door de ver- 

 keerde leiding- der toppen is liij verzwakt en verdroogd; 

 men ziet, elke tak is gebrekkig, elke snede is slecht ge- 

 daan, en zelfs zoo dat de gemaakte wonden niet genezen 

 kunnen. Dat is een ongelukkige handelwijze! Docli ik nioet 

 het bekennen, ook ik heb de boomen zoo gesneden, ook 

 ik beb die fruitopbrengende voortbrengselen van den 

 milddadigen Schepper in mijne jeugd helpen verminken 

 en vermoorden. Het kan dan geen verwijt voor u zijn, 

 geachte Nederlanders , als ik zeg, dat het eene slechte 

 behandeling is , gelijk ik ze zelf vroeger uitoefende. 



Ik weet het, gij wordt voor den meerderen arbeid 

 tôt nn toe door de koopers niet beter betaald ; gij werkt 

 om den boom zoo spoedig mogelijk groot te hebben, 

 zonder na te denken of de boom in later leven het niet 

 moet beznren; gij maakt voor den verkoop een zwak ge- 

 stel, dat groot en krachtig schijnt te zijn; gij denkt voor 

 eenen goeden boom niet genoeg betaald te worden, en 

 daarom maakt gij hem slecht. Dat mag zoo niet blij- 

 ven voortduren; ik spreek hier niet tôt mijn voordeel, 

 ik ben gekomen in de hoop om nuttig aan het nijvere en 

 werkzame Nederland te wezen, en ik verklaar aan de 

 boomkweekers van Boskoop en andere plaatsen, dat het 

 tijd wordt, om op den waren weg van wetenschap te 

 komen. Nederland heeft vêle boomkweekerijen, zij be- 

 zitten goede gronden: is het dan niet te betreuren, dat 

 men met die groote opoffering van arbeid, met dat voor- 

 regt van een goeden grond te bezitten, nog zulke ver- 

 minkte natuurtelgen vormt? 



Op de eene plaats kan er geen lucht of licht tusschen 

 de takken komen, om de vruchten smakelijk en aange- 

 naam te maken, en op de andere plaats is eene groote 

 en naakte ruinite. Dat de Hollanders de handen ineen- 

 slaan en met eene welgemeende wilskraeht zeggen: wij 



