233 



„Grij scliijnt niet te kiinnen aannemen dat liet met 

 uwe perzikhoom.en ook zoo gelegen is als met de andere 

 vruchtboomen. Staat mij toe u zulks te Lewijzen, niet 

 door ijdele woorden, waaraan gij overigens weinig- waarde 

 liecht^ maar door de bewerkiiig uit te voeren op dezen per- 

 zikboom, dien gij hier zekerlijk liebt doen aanbrengen als 

 type van volkomenheid. Wat wij in nwe boomen meest be- 

 strijden, is niet alleen liet nitgangspunt en de rigting uwer 

 voorname takken, uw gebrek van onderscbeid tussclien 

 gestel- en vruchthoiit , maar voornamelijk moeten wij af- 

 keuren, en in uwe perzikboomen vooral, de groote hoeveel- 

 lieid liont die gij bnn laat. Indien gij zeidet zulks te 

 doen, om den boom een fraaijer aanzien te geven en dien 

 aan de onkundige koopers beter te doen bevallen, dat zou 

 waarlieid wezen, maar gij houdt integendeel staande dat 

 de perzikboom in Nederland zoo digt van liout zijn moet, 

 omdat liij bij u te lande zooveel aan houtverdorring onder- 

 lievig is. Maar liebt gij wel eens nagedacht, dat zijn bout 

 verdort, juist omdat het in Nederland nog minder dan in 

 België volledig kan rijp worden ; dat liet nietfrijp kan wor- 

 den, juist omdat de invloed onzer zomerluclit en warmte zoo 

 flaauw is, en dat gij dien weldoenden invloed dan nog 

 meer vermindert, juist door het te digt laten bestaan uwer 

 verschillende twijgjes, waar noch wind, noch lucht, noch 

 zon tusschen door kan? Zulke twijgen, gelijk overigens 

 aile ander bout , dat bij gebrek aan warmte en lucht voor 

 den winter niet behoorlijk heeft kunnen rijp worden, moet 

 spoedig bevriezen of verdorren. Wij hebben daarvan een 

 bewijs gehad na den winter van 1861. De schade, welke 

 hij in de tuinen heeft aangerigt, is niet alleen toe te schrij- 

 ven geweest aan zijne eigenlijke gestrengheid, maar veel- 

 eer daaraan , dat hij volgde op een kouden regenachtigen 

 en aan zonneschijn karigen zomer, die de scheuten belet 

 had volkomen te sluiten, volkomen rijp te worden. Nu, 

 mij ne heeren, zelfs nog veronderstellende dat al het hout 

 van dezen perzikboom zich eenigzins heeft kunnen sluiten, 



