geschreven, geen dezer kritieken getuigt van 
staan boven de stof, van vrijmoedig onderzoek, 
van onbevangen oordeel, geen enkele voldoet 
aan de allerbescheidenste eischen, die men stel- 
len mag en stellen moet (B. voorbericht). 
Op deze kritiek past m.i. het beste het spreekwoord: a/s 
miet komt tot set, kent ret zich zelven niet. Een verdere be- 
spreking schijnt mij niet noodig. 
Aan de buitenlandsche en nederlandsche plantkundigen, die 
mijne Exkursionsflora gunstig gekritiseerd hebben richt de Heer 
B. naar aanleiding van hunne gunstige boekbeoordeelingen de 
volgende, van verregaande zelfoverschatting en ongeoorloofde 
geringschatting der vakkennis van anderen, getuigende woorden: 
Weerleg dan, maar weerleg! 
En als ge dat niet kunt, wilt ge dan ruiterlijk 
erkennen, dat se er mef dit boek ingevlogen zijt? 
wersoeder trouw ingevlogen, daarvan ben ik 
overtuigd. | 
Goed. Maar schrijf dan nooit meer over din- 
gen, waarvan ge geen verstand heb, uit den aard 
uwer betrekking geen verstand hebben kunt. 
MD. 67). 
Op deze uitdagende woorden heeft, voor zoover mij bekend, 
geen enkel der drie bovengenoemde vakgeleerden eenig ant- 
woord gegeven en terecht. Ook ik zoude er niet aan gedacht 
hebben om de vele onfhistheden en verdachtmakingen van den 
schrijver der kritiek te weerleggen en om die weerlegging te 
publiceeren, indien ik niet ambtshalve van mijn chef den last 
gekregen had om een verdediging van mijn boek samen te 
stellen en uittegeven. 
Ik keur het lasterlijk geschrijf van den Heer B. geen ant- 
woord waard en daarom verzoek ik mijne lezers om dit mijn 
verweerschrift dus „zef te beschouwen als een antwoord van mij 
aan den schrijver der kritiek, maar als eene op ambtelijken 
last, in hoofdzaak voor de Regeering, geschreven verdediging 
