5: Onjuist Oordeel over den botanist Merrill. 
Noemde niet reeds SALOMO den honing, die van 
de lippen der vreemden vloeit, bitter als alsem? 
Even zoo bitter te moede zal het den geleerden 
schriĳver geweest zijn, toen de—zeer vleiende — 
beoordeeling van zijn werk door den Amerikaan 
MERRILL, iemand, die van de Javaansche Flora 
niets weet, noch weten kan, die het boek niet heeft 
gebruikt en ook niet zou kunnen gebruiken, toen 
het dus waardeloos oordeel van zoon onbevoegde door zijn 
chef in een officieel schrijven aan vele ambtenaren 
ter lezing werd rondgezonden, Sinds wanneer 
behoeft goede wijnseen krans?WB.p: 2). 
Het is onwaar, dat de Heer MERRILL mijn boek nooit gebruikt 
heeft. Mij is bekend, dat hij mijn boek wèl gebruikt heeft, o a. 
voor het determineeren van een herbariumcollectie, die door een 
paar zijner landgenooten op Java, vooral in het hooggebergte, 
verzameld was geworden en die in geheel ongedetermineerden 
toestand door hem ontvangen was. Mij is voorts bekend, dat 
hij daarbij vooral door het gebruik van mijn Exkursionsflora 
zeer snel tot zeer bevredigende resultaten kwam, sneller en beter 
dan met andere boeken. 
Voorts is de door den schrijver der kritiek gegeven voor- 
stelling dat de Heer MERRILL „zoon onbevoegde” zoude zijn 
lijnrecht in strijd met de waarheid. De schrijver der kritiek 
duidt dezen botanist in zijne brochure slechts aan als den 
„Amerikaan Merrill’ en verzwijgt daarbij — wat hem bekend 
is of hem althans bekend moest zijn — dat deze buitenlandsche 
geleerde sedert vele jaren chef is van het Herbarium van het 
Bureau of Science te Manila. Verder vermeldt de Heer B 
niet, dat de botanist Merrill reeds meer dan 12 jaren geleden, 
geruimen tijd, te Buitenzorg, in het Herbarium gewerkt heeft 
en door zijne veeljarige systematische studiën over de flora der 
Filippijnen (die om de groote verwantschap met de flora van 
Ne 
