ER 
derde opgave eenvoudig herhaald wordt. Bij tiental- 
len liggen ze voor het griĳĳpen, deze treurige voor- 
beelden van absolute inconsequentie. (B. p. 25) 
Deze kritiek, die wederom onjuist is, bewijst duidelijk, dat 
de Heer B niet slechts het voorwoord (Vorwort van deel I) 
maar ook de geheele wijze van bewerking mijner Exkursions- 
flora niet begrepen heeft. | 
Voorts blijkt uit deze kritiek, dat de schrijver reeds op de- 
zelfde bladzijde met zich zelf in tegenspraak komt. Hij zegt 
immers zelf eerst „nergens is een behoorlijke be- 
schrijving te vinden” en dan zegt hij even later oa. „De 
beschrijving van Sacrococeasaligna beslaat een pagina 
(wat de Heer B misschien hier terecht wel wat lang vindt, maar 
wat mi. hier juist het tegendeel bewijst van hetgeen hij even 
te voren beweert); voorts erkent hij zelf, dat bij Boenning- 
hausenia, Toddalia en Hlacourtia, lange of zeer uitvoerige 
geslachtsbeschrijvingen in mijn boek voorkomen en dat 
aan de beschrijving der verspreiding van Dianthus chinensis 
en Fragaria vesca „vele regels’ door mij besteed worden 
(hetgeen hiĳ te veel, maar ik te weinig vind). 
Hier maakt de Heer B het mij dus voor de weerlegging 
thans bijzonder gemakkelijk, omdat hij zich zelf reeds weerlegt. 
Wat nu het tweede onjuiste gedeelte van deze kritiek (de 
„treurige voorbeelden van inconsequentie”) betreft zij 
het volgende opgemerkt. 
In mijn Vorwort van deel I is zeer duidelijk gerele- 
veerd, dat de hooggebergteflora in mijn boek de hoofd- 
zaak vormt. Zulks blijkt o. a. behalve uit den volledigen 
titel van mijn boek — waar immers duidelijk staat: „mit be- 
sonderer Berücksichtigung der im Hochgebirge wildwachsenden 
Arten” — ook nog duidelijk uit de volgende woorden van p. 
VIT van mijn voorwoord: 
„Weil der mir vom Koloniaalministerium erteilte Auftrag 
sich ausschliesselich auf die Mochgebirgsflora von Java bezog 
und ich desshalb bei meinen Herbarstudien in Europa dieses 
