BERN oe 
het invoegen van één enkel nummer alle daarop volgende num- 
mers één nummer moest laten verspringen en dat dus reeds door 
de 13 javaansche nummers, die ik in THONNER'S sleutel ingevoegd 
heb en voorts ook door de 150 nummers, die ik uit THONNER'S 
sleutel geschrapt heb (omdat deze nummers wetsluitend op 
Afrikaansche planten betrekking bleken te hebben) genood- 
zaakt was om telkens bij de wijziging van één enkel nummer, 
alle daarmede correspondeerende verwijzingsnummers te laten 
verspringen. Hetgeen telkens op nieuw een buitengewone ge- 
duldproef voor mij was. Temeer, omdat zelfs de kleinste 
onoplettenheid in één nummer onvermijdelijk ook een fout in 
de correspondeerende verwijzingsnummers veroorzaakt. 
Is het nu te verwonderen, dat ik bij het bedoelde invoegen 
der javaansche nummers en het schrappen van 150 niet op Java 
betrekking hebbende nummers enkele fouten in de telkens en 
telkens weder verspringende nummers gemaakt heb? 
Is het voorts te verwonderen, dat ik bij het schrappen der 
uitsluitend op afrikaansche geslachten betrekking hebbende 
THONNER'SCHE nummers, door het tijdroovende, voortdurende 
„verspringen” der verwijzingsnummers eindelijk mijn geduld 
verloren heb en dat ik toen verder overal, waar zulks voor 
het determineeren der javaansche planten geen fouten kan 
veroorzaken, dit schrappen der Thonner’sche nummers en der 
bijbehoorende tekstgedeelten eerst tot een minimum beperkt 
en later geheel en al gestaakt heb ? 
Begrijpt de schrijver der kritiek dan niet, dat die niet ge- 
schrapte THONNER'SCHE tekstgedeelten bij het gebruik van den 
familiesleutel der Exkursionsflora geen enkel ernstig bezwaar 
voor het vinden der families van gavaansche planten kunnen 
opleveren? 
Het schijnt, dat de Heer B. dit laatste punt niet begrepen 
heeft. Immers, indien zulks het geval geweest ware, dan zou- 
den zijne op p. 8 — 10 en aan het slot van p. 12 gepubliceerde 
aanvallen misschien grootendeels òf in de pen gebleven òf minder 
partijdig geschreven zijn geworden. 
nd 
