— 173 — 
tekst op bladzijde 383 een logisch gevolg waren van het feit, 
dat ik in 1908—1909, tijdens het neerschrijven van die blad- 
zijden, in Leiden, aldaar geen beschikking had over het meer- 
genoemde orzgzneele herbariumexemplaar van soort No. 79 
(aangezien immers de Buitenzorgsche Herbariumdirectie in 
1908 verzuimd had het origineel aan mij naar Leiden ter leen te 
zenden ), tòch schrijft hij in zijne kritiek het volgende: 
„Op de dertiende plaat in de Exkursionsflora, vol- 
gens de verklaring een typische Mochgraswildn:s voor- 
stellend, waarin Aeschynomene indica sehr häufige 
wordt gezegd te zijn, is het me niet mogelijk ook 
maar een enkele plant te herkennen. Maar op der- 
gelijke plaatsen komt Ae. Zudica nooit, Cassta mamo- 
soudes algemeen voor” (B. p. 30). 
Door zijne poging om desnoods slechts een enkele plant van 
Ae. indica in de dertiende plaat mijner Exkursionsflora te her- 
kennen, wekt hij den schijn een zeer onpartijdig en zorgvuldig 
beoordeelaar te zijn. 
Maar bij nader onderzoek (ik herinner aan het door mij in 
Augustus 1913 ontdekte, hierboven vermelde schriftelijk bewijs, 
dat de Heer B het meerbedoelde origineele herbariumexem- 
plaar No. 79 der vermeende Aeschynomene indica reeas in 
handen gehad heeft, nadat die foutieve naam meer dan dertien 
jaren geleden door mij in Cassta mimosotdes verbeterd was 
geworden) rijst er bij mij zeer gegronde twijfel aan de noodige 
zorgvuldigheid en aan de eveneens onmisbare onpartijdigheid 
van zijn Aeschynomene-kritiek. 
Ten slotte wil ik bovendien nog twee door mij in het Buiten- 
zorgsche Herbarium ontdekte bewijsstukken vermelden, waaruit 
overtuigend blijkt, dat het meerbedoelde origineel exemplaar 
van mijn Tosari-soort No. 79, overeenkomstig mijne opgave 
in Exkursionsflora II. 383 en in strijd met de kritiek van den 
Heer B. (p. 3 en 30), indertijd gef uit Burtenzorg naar Europa, 
aan mij ter leen verzonden is geworden. 
Die door den Heer B voor zijne kritiek òf in het geheel niet 
