OVER STERIELE MAIS-PLANTEN. 



Met Plaat I. 



Sints het jaar 1883 kweek ik eene varieteit van Mais, waarvan 

 de zaden gewoonlijk in 10 of 12 overlangsche rijen op de kolven 

 geplaatst zijn. Dit ras is in vele kenmerken variabel. De pluimen 

 zijn nu eens sterk, dan weer minder sterk vertakt, en hare takken 

 nu eens opstaande, dan weer uitgespreid en overhangende. De stam 

 draagt aan zijn voet telken jare in een aantal exemplaren zijtakken, 

 de zoogenaamde uitstoelsels, welke nu eens even hoog worden als 

 de hoofdstam, dan weer veel kleiner blijven. De bladeren van 

 sommige exemplaren worden in het najaar rood, van andere ver- 

 dorren zij zonder deze kleur aan te nemen, Daarenboven vertoont 

 de cultuur telken jare ook grootere variatien. In de pluimen vindt 

 men somwijlen zaadkorrels, nu eens alleenstaande, dan weer tot 

 kolfjes vereenigd. Dit is in de pluimen aan den top van den stam 

 vrij zeldzaam, in die der uitstoelsels echter vrij veelvuldig. Zaaide 

 ik de zaden uit de pluimen dezer laatsten uit, zoo droegen vele der 

 daaruit voortgekomen planten ook in de hoofdpluim enkele vrou- 

 welijke bloemen. 



De kolven zijn in mijne cultuur somwijlen vertakt, de takken 

 meest vrouwelijk en kolfvormig, soms mannelijki). Vooral de 

 kolven, die aan de uiteinden der uitstoelsels van middelmatige lengte 

 staan, zijn aan deze variatie onderhevig. 



Verder brengt mijne cultuur van tijd tot tijd bonte planten voort; 

 hetzij dat de kiemplanten geheel kleurloos zijn, en dus te gronde 

 gaan, hetzij dat de bladeren enkele witte strepen dragen. De kleur 

 der korrels wisselt af van lichtgeel tot donkergeel of bijna bruin, 

 niet zelden op een zelfde kolf. Het aantal rijen der zaden is gewoon- 

 lijk 10 of 12, doch wisselt af van 8—16. Sommige exemplaren worden 

 vroeger rijp dan andere. Andere, in het oog loopende variatien, heb 

 ik voor dezen zomer aan mijne planten niet opgemerkt. 



i) Tusschenvormen tusschen mannelijke en vrouwelijke bloeiwijzen 

 zijn voor de Mais sints lang bekend. Zie Bonafous, Histoire naturelle du 

 Mais, 1836, en G. Krafift, Die norraale und anormale Metamorphose der 

 Maispflanze, Wien 1870. 



