OVER STERIELE MAIS-PLANTEN. 165 



hare gemeenschappelijke afstamming. In elk geval is de mogelijkheid 

 van deze verklaring niet te ontkennen. De variatie moet dan ont- 

 staan zijn onder invloeden, die op vroegere generatien, wellicht ge- 

 durende vele jaren gewerkt hebben. Zij zou dan, in de in 1887 

 geoogste zaden, reeds potentieel voorhanden geweest zijn. 



Het komt mij voor, dat deze verklaring de meest waarschijnlijke 

 is, en dat de variatie dus, hoewel plotseling te voorschijn getreden, 

 naar alle waarschijnlijkheid reeds vroeger is voorbereid geworden. 



Over verworven eigenschappen. Over dit onderwerp heeft zich in 

 de laatste jaren een levendige strijd ontsponnen. Deze is vooral te 

 danken aan de geschriften van Weismann, die sedert een vijftal jaren 

 herhaaldelijk getracht heeft, de nog heerschende onjuiste meeningen 

 op dit gebied uit te roeien^). Doch ondanks zijne heldere betoogen 

 komt de oude voorstelling van eene erfelijkheid van verworven eigen- 

 schappen nog telkens weder te voorschijn. 



Het schijnt mij toe, dat de medegedeelde waarnemingen over 

 steriele Mais-planten er toe bij kunnen dragen, de meening van den 

 Freiburger geleerde ingang te doen vinden, en ik wensch daarom dit 

 punt hier met enkele woorden te bespreken. Niet de vraag, of ver- 

 worven eigenschappen erfelijk kunnen zijn, want of de steriliteit 

 mijner Mais-planten zal blijken eene erfelijke eigenschap van mijn 

 ras te zijn, kan ik natuurlijk thans nog niet met zekerheid beslissen. 

 Dit zal door uitzaaiing van de zaden der fertiele exemplaren uit 

 dezelfde cultuur moeten blijken. Ik herinner aan de dubbele vio- 

 lieren, waarvoor men het zaad telken jare op de enkelbloeiende in- 

 dividuen van hetzelfde ras wint. Maar wel wensch ik hier de vraag 

 te behandelen, welke eigenschappen men met den naam van ver- 

 worven behoort te bestempelen. Ik acht dit voorloopig van groot 

 belang, daar de meeste bezwaren tegen Weismann's stelling m. i. uit 

 een verschil in de opvatting van de beteekenis van dit woord voort- 

 spruiten. Ik meen dit vooral naar aanleiding van eenige opmer- 

 kingen, die door den Weener hoogleeraar M. Wilckens voor enkele 

 weken tegen Weismann's theorie in het midden zijn gebracht^). 



Als onbetwijfelbare voorbeelden van overerving van verworven 



i) A. Weismann, Ueber die Vererbung, Jena 1883, en in verschillende 

 latere geschriften. 



2) Dr. M. Wilckens, Allgemeine Grundsatze fiir die Ziichtung der land- 

 wirthschaftlichen Haussaugethiere biz. 133. In het Handbuch der ge- 

 sammten Landwirthschaft von Dr. Th. von der Goltz. Band I, 1S88 

 Cap. XVI. 



