204 STERIELE MAIS ALS ERFELIJK RAS. 



even krachtig en ten deele zelfs hooger dan de fertiele exemplaren, 

 tusschen welke zij opgegroeid waren. 



Ook thans vertoonden zich wederom eenige gradatien, die den 

 afstand tusschen de steriele en de normale planten nog meer aan- 

 VLilden dan in het eerste jaar. Naast een zevental geheel naakte 

 spillen, als de toen afgebeelde (PI. I, fig. 2-4) vond ik er, die aan 

 hare basis van enkele kleine fijne steriele takjes voorzien waren, 

 of wel zulke takjes over een min of meer uitgestrekt deel van hare 

 lengte droegen. Zulke takjes hadden dan aan hun top meestal een 

 onvruchtbaar aartje. Verder vond ik eene plant, die geen uitstoelsels 

 en geen kolf droeg en wier pluim zeer ijl was en uit lange weinig 

 bloeiende takken bestond. Met het stuifmeel uit de bloeinen van deze 

 pluim bestoof ik een kolf van een fertiel individu, in de hoop daar- 

 door zaad te winnen voor de voortzetting van het ras. 



Eindelijk waren er nog een paar fertiele planten wier pluim enkele 

 steriele of halfsteriele takken droeg, en die dus eveneens voor zaad- 

 dragers in aanmerking kwamen, 



Het aantal der exemplaren, die geen kolven en geen uitstoelsels 

 voortbrachten en wier pluim of geheel onvertakt of slechts van 

 enkele kleine steriele zijtakken voorzien was, bedroeg elf. 



Berekend op de 57 planten, die uit het zaad der gekozen kolf ge- 

 wonnen waren, geeft dit 19%, tegen 40 steriele planten op de 340 

 of 12% in 1888. Hoe gering deze vooruitgang, en hoe onzeker het 

 cijfer van 19% wegens het geringe aantal planten in dit jaar ook zijn 

 moge, toch is het bewijs m. i. geleverd, dat de steriliteit in dit geval 

 eene erfelijke, en voor fixeering vatbare eigenschap is. Ik hoop trou- 

 wens deze proef nog gedurende eene reeks van jaren voort te kunnen 

 zetten. 



Naast deze proef heb ik nog van een vijftal andere kolven van de 

 cultuur van 1888 zaden gezaaid. Deze kolven droegen hare zaden 

 in twintig rijen, een grooter aantal rijen had ik in 1888 niet bereikt^). 

 Op een van deze vijf bedden vond ik in Juli 1889 eene enkele steriele 

 plant, die wederom geheel aan de beschrijving voldeed en een geheel 

 naakte, onvertakte spil droeg. Het aantal fertiele exemplaren, uit 

 de zaden derzelfde kolf gewonnen, bedroeg 35. Uit deze waarneming 

 blijkt, dat verschillende kolven van de oogst van 1888 in zeer ver- 

 schillenden graad het vermogen bezaten om een gedeeltelijk steriel 

 kroost voort te brengen. 



i) De door mij aangehaalde proef van Fritz Miiller, over het ver- 

 hoogen van het aantal rijen in iNIaiskolven door cultuurkeus, is uitvoeriger 

 beschreven in „Kosmos" i886, II. Band biz. 22 — 26. 



