416 BIJDRAGEN TOT DE LEER VAN DEN KLEMDRAAI. 



daarmede mijne cultuur voort te zetten, in de hoop van eenmaal een 

 gedraaid ras te verkrijgen. 



Het individu, dat op Plaat I is voorgesteld, is nog op verre na 

 geen model van klemdraai. Maar juist daarom komt het mij de 

 moeite waard voor, het te beschrijven. De zaadlobben waren nor- 

 maal, het eerste bladpaar had een gespleten blad; daarop volgden 

 twee knoopen, die elk drie bladeren droegen. De internodien, die 

 al deze knoopen scheidden, waren van normale lengte. Noemt men 

 de knoop, die de cotylen draagt No I, dan waren dus de beide drie- 

 bladige knoopen No 3 en 4; beide ziet men in de Figuur opgenomen. 



Voor de duidelijkheid der beschrijving neem ik aan, dat de bla- 

 deren op het vegetatiepunt van dezen Stengel in eene spiraal aan- 

 gelegd zijn. Die spiraal begon dan reeds in den tweeden knoop, 

 blijkens het gespleten blad, dat daarop voorkwam. Aan het volgend 

 internodium vind ik echter geen wondlijn. De drie bladeren van 

 knoop 3 omvatten met hunne voeten den stengel en zijn aldaar 

 zijdelings aan elkander verbonden behalve aan de rechterzijde, waar 

 de vleugelrand van het (theoretisch) eerste blad vrij is, terwijl die 

 van het derde blad omhoog loopt, en allengs in een vleugellijn over- 

 gaat, die, over eene lengte van 3 cm. opwaarts, duidelijk op het 

 internodium te zien is. In het midden van dit internodium zie ik 

 haar niet. 



Knoop 4 droeg drie bladeren, waarvan in de figuur de okseltakken 

 van twee zijn afgebeeld. Die van het derde lag juist aan de achter- 

 zijde. Dit derde blad is theoretisch het eerste van de knoop, want 

 het sluit aan de zooeven genoemde vleugellijn, die aan den top van 

 het internodium weer zichtbaar wordt, rechtstreeks aan. De linker- 

 rand van den voet van dit blad was dan ook overigens vrij, terwijl 

 de voeten van dit blad en blad b, evenals die van ^ en c onderling 

 verbonden waren op de wijze, zooals dit bij normale planten van 

 Agrostemma met de voeten van tegenovergestelde bladeren het 

 geval pleegt te zijn. De rechterrand van den voet van blad c ging 

 weer over in een vleugellijn, die langs de onderste helft van het vol- 

 gende internodium recht omhoog steeg. Deze lijn lag aan dezelfde 

 zijde van den stengel als die op het vorige internodium. 



Uit het medegedeelde volgt, dat de aangenomen bladspiraal een 

 links-opstijgende is. 



Tot zoover was alleen de bladstand gestoord; de stengel was recht, 

 ongedraaid en op een afstand gezien normaal. Met knoop 5 begint 

 de eigenlijke misvorming. De bladeren staan van hier af duidelijk 

 in eene spiraal. Twee op elkander volgende bladeren zijn telkens 



