OVER VERDUBBELING VAN PHYLLOPODIEN. 425 



Maakt men daarentegen tusschen twee bladeren een zoodanige 

 snede, dat deze naar onderen toe de volgende winding der blad- 

 spiraal bereikt, zoodat men dus de phyllopodien dezer twee bladeren 

 geheel van elkander losmaakt, dan komt de klemdraai, die zonder 

 de bewerking zeker zou zijn ingetreden, niet tot stand. Midden 

 in den gedraaiden Stengel ontstaat een recht, niet getordeerd inter- 

 nodium^). 



Uit deze proeven volgt, dat bij de verandering van den kruis- 

 wijzen bladstand in een spiraalsgewijzen niet alleen de bladeren 

 met hunne vleugels en gordelverbindingen anders gerangschikt zijn. 

 Want dit geldt ook van die deelen van den Stengel waarin hunne 

 bladsporen omlaag loopen, welke deelen voor elk blad gerekend 

 worden tot den eerstvolgenden omgang der bladspiraal. Niet alleen 

 de bladeren, maar ook de phyllopodien zijn spiraalsgewijze ge- 

 rangschikt; in den kruiswijzen bladstand daarentegen waren ^n 

 bladeren en phyllopodien tot paren vereenigd. 



Dit resultaat van het experimenteele onderzoek is in volkomen 

 overeenstemming met Delpino's theorie der bladstanden, die op 

 zoo heldere wijze in zijn boven aangehaald werk is uiteengezet. 

 De eenheid, waarmede de leer der bladstanden te rekenen heeft, 

 is volgens hem niet het blad, maar het blad met zijn phyllopodium. 

 De Stengel is volgens hem niet anders dan eene vereeniging van 

 deze eenheden, ontstaan door de onderlinge verbinding der aan 

 elkander grenzende phyllopodien (1. c. p. 159), en de wijze, waarop 

 deze eenheden gerangschikt zijn, is het eigenlijke onderwerp van 

 de studie der bladstanden. 



Later is Delpino herhaaldelijk op dit beginsel teruggekomen. 

 Zoo b. V. onlangs, in zijne Pensieri sulla metamorfosi e suUa idio- 

 morfosi presso le piante vascolari^), waar hij er den nadruk op 

 legt, dat de phyllomen niet als afzonderlijke organen moeten be- 

 schouwd worden, maar als deelen van hoogere eenheden, de meritalli. 

 Deze ,, meritalli", bij de hoogere cryptogamen elk uit een segment 

 van de topcel ontstaan, zijn samengesteld uit twee deelen, nl. het 

 vrije deel of het phylloom, en het phyllopodium, dat met de naburige 

 phyllopodien aane^ngegroeid is, om den Stengel te vormen'). 



i) 0/>£ra V, biz. 407, PI. I, fig. i. 



2) Memorie della R. Academia delle Scienze dell' Institute di Bologna, 

 Serie V, Tom II 1892, p. 7. 



3) In een noot bij deze alinea zegt D. „Deze stellingen schijnen mij 

 toe na mijne onderzoekingen over den bladstand niet langer in twijfel 

 getrokken te kunnen worden ; maar het zal nog wel geruimen tijd duren, 



