OVER VERDUBBELINO VAN PHYLLOPODIEN. 427 



verschillendc graden van splijting aantreffen. Zoo b. v. bij den reeds 

 vcrnieldcn Dipsacus sylvcstris^). 



Dc vulkonieii splijting van blad en okseltak elk in twee vrije 

 geisoleerde en onderling gelijke organen vomit voor Delpino het 

 eindpnnt van de verdubbeling ,,Ogni sdoppiamento e una vera 

 moltiplicazione compiuta nella forma K, incoata nella forma B, 

 piu meno riescita nelle rimanenti forme C. D. ecc.-). 



Evenzoo voor Braun. Deze zegt ,,Die Theilung erscheint in alien 

 Graden, von der unscheinbaren Gabelung am Ende des Mittel- 

 nerven mit oder ohne Auseinanderweichen der Flache in zwei 

 Spitzen, bis zur volligen Theilung der Spreite und selbst des BlatU 

 stieles". Hij voegt dan nog de verdubbcling der steunblaadjes en 

 van den okseltak er aan toe, en haalt voorbeelden van verdubbelde 

 bloemen in de oksels van verdubbelde bladeren en bracteeen aan 

 ( Viola, Digiialis) ^). 



Het komt mij echter voor, dat in Delpino's theorie der phyllo- 

 podien de totale verdubbeling van schijf en okselknop geenszins 

 de eindterm van de reeks der dedoublementen kan zijn. Want als 

 werkelijk schijf en phyllopodium deelen van een geheel zijn, en 

 daarbij van eene eenheid, die in den morphologischen bouw der 

 plant een zoo voorname plaats inneemt, dan moet m. i. ook eene 

 totale verdubbeling van deze eenheden mogelijk zijn. Het geheele 

 merithallium moet zich kunnen verdubbelen; de splijting van het 

 phylloom vormt slechts de eene helft van de reeks van graden, de 

 andere helft moet gevormd worden door de splijting der phyllopodien. 

 Natuurlijk zal de laatste in den regel slechts intreden bij volkomen 

 splijting der schijven, en evenals deze zeldzamer schijnt te zijn dan 

 de tweetoppige bladeren, zoo zou men ook kunnen verwachten, 

 dat geheel of ten deele gespleten phyllopodien nog zeldzamer zouden 

 zijn. Maar de theorie eischt m. i. dat zij mogelijk zijn. 



Men mag verwachten, dat een volkomen gespleten phyllopodium 

 zich zal gedragen als twee afzonderlijke, terwijl bij onvolkomen 

 splijting het onderste deel enkelvoudig, doch het bovenste ver- 

 dubbeld zal zijn. Beschouwen wij in de eerste plaats de waarschijn- 

 lijke gevolgen eener volkomen verdubbeling. Hier zijn twee gevallen 



i) Monographic der Zwangsdrehungen, biz. 2 go. 



2) Elke verdubbeling is een ware vermenigvuldiging, voltooid in den 

 vorm K, begonnen in den vorm B, meer of minder gesiaagd in de overige 

 vormen C D, enz. (1. c. p. 229). 



3) Sitzungsbericht der Gesellsch. Naturf. Freunde zu Berlin, 1 7 Januar 

 1871. S. 8. 



