436 OVER VERDUBBELING VAN PHYLLOPODIEN. 



j) (30 mm.) Evenzoo, doch de beide punten van den centralen 

 doom 10 mm. van elkander verwijderd. 



k) (23 mm.) De centrale doom is gebouwd als in het vorige geval, 

 maar, bij de uiteenschuiving der beide bladstelen is de doom ge- 

 scheurd, zoodat zijne beide toppen nu ver van eli<ander verwijderd 

 zijn (Fig. 8). De verwijdering bedraagt als in N° /. 10 mm., maar 

 daar de tak ruim eens zoo dun is, en de intemodien hierkleinerzijn, 

 kan men deze beide lengten niet onderling vergelijken. Dat de doom 

 gescheurd is blijkt uit een wondlijn, die de voeten der beide toppen 

 verbindt; en welke wondlijn in N° /. ontbreekt. De wondlijn is in 

 het spiritus-praeparaat nog duidelijk te herkennen, als door scheu- 

 ring ontstaan, en strekt zich op den ondersten vrijendoorntop4mm. 

 omhoog uit, dus tot op 1 mm. van den eigenlijken punt. Het ligt 

 voor de hand aan te nemen, dat in de jeugd beide dooms onmiddellijk 

 naast elkander stonden, en dat de onderste slechts zoover vrij was, 

 als met een lengte van 1 mm. in den volwassen toestand overeen- 

 kwam. Toen scheurde de doom; de beide scheurlijnen pasten aan- 

 vankelijk natuurlijk precies op elkaar, maar door den groei van het 

 tusschengeschoven internqdium werd de eene tot 10 mm. verlengd, 

 terwijl de andere, aan den vrijen top, slechts tot 4 mm. uitgroeide. 



Het internodium, dat door de uiteenschuiving der beide blad- 

 stelen onstaan is, is evenlang als de beide normale internodien, die 

 er, naar onderen en naar boven, aan grenzen. 



/) (14 mm.) Beide bladstelen met eigen centrale dooms, die 

 vrij klein zijn, evenals de uitwendige stipulae, maar door een over- 

 langsche bruine lijn onderling verbonden. Tusschengeschoven inter- 

 nodium kleiner dan de beide aangrenzende. 



m) (18 mm.) Evenzoo. De bovenste der centrale dooms is hier 

 merkwaardigerwijze tweetoppig. (Fig. 12.) Trouwens evenals bij 

 Castanea komen ook hier van tijd tot tijd bijkomende monstro- 

 siteiten voor, waarvan ik een geval wil aanhalen waarin, midden 

 op een lang internodium tusschen twee bladeren die elk hun eigen 

 dooms hadden, een vrije doom gezeten was. 



R£SUM£ 



sur le d^doublement des phyllopodes. 



L'etude exp^rimentale de la torsion de Dipsacus sylvestris nous a 

 fait connaitre le role, que jouent dans ce ph^nomeneles parties de 

 I'axe, appartenant k chaque feuille. Ce sont ces parties que M. Del- 



