OVER DE ERFELIJKHEID DER FASCIATIEN. 443 



het feit, dat nagenoeg elkc fasciatie, die men aan de proef onder- 

 werpt, vrocger of later blijkt erfclijk te zijn, geeft het recht, in 

 het algemeen tot de erfcMjkheid van fasciatien te besluiten. 



In elk gevai bewijst het mislukken van eene proef ni. i. volstrekt 

 niet, dat eene gegeven fasciatie niet erfclijk zou zijn, zooals Godron 

 aannam^). Zoo heb ik b. v. van gespletene en driedubbele rogge- 

 aren (Secale Cereale), die op een akker nabij Ermeloo gevonden waren, 

 de korrels uitgezaaid, en kreeg ik daaruit een aantal planten met 

 omstreeks 500 aren, die echter alien normaal waren. Evenzoo heb 

 ik van een fraaien bandvormigen stengel van Picris hieracioides 

 zaden gezaaid, zonder dat de fasciatie zich herhaalde. En uit wortel- 

 knoppen van die plant won ik zaad, dat mij een cultuurras gaf, 

 dat ook na verscheidene jaren geen gefascieerde Stengels droeg, 

 Toch twijfel ik niet, dat zoowel bij Secale als bij Picris de fasciatie 

 erfclijk is, en dat het mij gelukt zou zijn haar te fixeeren, zoo ik de 

 proef op eene grootere schaal en met meer kennis van de eischen 

 eener goede tuincultuur van deze beide soorten had kunnen beginnen. 

 Gronden voor deze overtuiging vindt men in mijne, hieronder mede 

 te deelen ervaringen met Hesperis matronalis en andere zaaisels van 

 gefascieerde planten, waarbij ik vooral wensch te wijzen op de 

 mogelijkheid van het overslaan van geheele generatien door de 

 monstrositeit {Heliantfms annuus, Tetragonia expansa e. a.) 



Naast de gefascieerde rassen verditnen echter nog eenige andere 

 groepen van feiten aangevoerd te worden, waar het er op aankomt, 

 de erfelijkheid van fasciatien in het algemeen te bewijzen. Drie 

 van deze groepen wensch ik hier op den voorgrond ze stellen. 



In de eerste plaats het optreden van fasciatien in reeksen van 

 jaren, bij een- of tweejarige gewassen. Ik heb dit zoowel in mijne 

 culturen van andere monstrositeiten, alsook in het wild aangetroffen. 

 Waar de planten met bandvormige Stengels niet als de eenige zaad- 

 dragers worden uitgekozen, kan men natuurlijk eene volledige 

 fixeering van het ras niet verwachten. Maar het tel en jare terug- 

 keeren van enkele gefascieerde exemplaren bewijst natuurlijk de 

 erfelijkheid voldoende. 



Een tweede argument vormt het optreden der fasciatie in een 

 kleiner of grooter aantal exemplaren op dezelfde groeiplaats, bij 

 een- en tweejarige gewassen. waarvoor dan eene gemeenschappelijke 

 afstamming als de meest eenvoudige verklaring moet worden aan- 



i) A. Godron. Melanges de teratologic vegetale. Mem. des sc. nat. 

 de Cherbourg T. XVI, 1871/72, biz. q7 en biz. 112. 



