OVER DE ERFELIJKHEID DER FASCIATIEN. 445 



Ik ga thans over tot de beschrijving mijner proeven en waar- 

 nemingen, voor elke soort afzonderlijk. 



I. 

 Gefascleerde rassen. 



Crepis biennis. Verbreede Stengels komen aan deze, op weilanden 

 in Nederland vrij algemeene plant bij ons te lande nict zeldzaam 

 voor. Ik ontving voorbeelden daarvan van verschillende groei- 

 plaatsen en in verschillende jaren. In Mei 1886 trof ik zelf op een 

 weiland in de omstreken van Hilversum een paar exemplaren aan, 

 wier Stengels, aan den top, geringe verbreedingen toonden. Op de 

 zelfde plaats stonden ook planten van Crepis biennis met gedraaide 

 Stengels en takken, en tevens een paar vergroende exemplaren. 

 Den 30 Juni van dat jaar werd het weiland gemaaid; ik verzamelde 

 op dien dag van de Cr^p/5-planten eenig zaad; het waren niet- 

 gefascieerde exemplaren, wier bloemen echter misschien door de 

 gefascieerde bestoven waren, welke ik eenige weken vroeger ten 

 behoeve van mijn herbarium had medegenomen. 



Op dezelfde groeiplaats vond ik in Juni 1887 wederom vergroende 

 en in Juni 1888 eveneens vergroende, maar tevens gefascieerde en 

 getordeerde exemplaren. 



Het zooeven vermelde zaad zaaide ik in den Hortus Botanicus 

 te Amsterdam in 1887. Ik verkreeg daaruit omstreeks 100 krachtige 

 planten, waarvan er drie reeds voor den herfst eene verbreeding 

 in de roset toonden. Deze drie werden daarna afzonderlijk geplant, 

 om ze te laten bloeien zonder gevaar van door de andere bestoven 

 te worden. 



Onder de planten, wier roset normaal bleef, waren er in het vol- 

 gende voorjaar negen, die in hun Stengels of takken duidelijke band- 

 vormingen toonden. Deze planten werden echter, met de atavistt n, 

 zoodra zij bloeiden, tot den grond toe weggesneden. 



De exemplaren met gefascieerde roset (Plaat I Fig. I) leverden 

 Stengels, die met eene verbreede basis beginnende, zich niet verder 

 verbreedden (Plaat II Fig. 1 en 3), maar door splijting zich in een 

 grooter of kleiner aantal platte stammen verdeelden (Plaat II Fig. 2 

 en 4.) Zij droegen rijkelijk zaad. 



Uit dit zaad is een ras ontstaan, dat ik sedert regelmatig voort- 

 gekweekt heb, en dat in elke generatie een zeer voldoend aantal 

 gefascieerde rosetten levert, ten minste bij goede cultuur. In 

 lietzelfde ras is ook de torsie erfelijk gebleven, ofschoon bij de keuze 

 der zaaddragers aan getordeerde exemplaren nooit bijzondere 



