448 OVER DE ERFELIJKHEID DER FASCIATIEN. 



in het wild gevonden generatie slechts geringe verbreedingen in de 

 toppen der Stengels in een paar exemplaren. Reeds in de tweede 

 generatie trad verbreeding in de rosetten op; sedert werden telkens 

 uitsluitend planten met verbreede rosetten als zaaddragers gekozen. 

 Het aantal verbreede rosetten bedroeg minstens: 



2® generatie, 1887-1888 — 3 % 

 3^ „ 1889-1890 — 40% 



4« „ 1891-1892 — 30% 

 5« „ 1893-1894 — 24% 



De verschillen in deze cijfcrs hangen waarschijnlijk deels van 

 de cultuur, deels van het weder af, dat in het eene jaar den groei 

 der planten zooveel krachtiger bevordert dan in het andere. 



Aster Tripolium. In October 1890 ontving ik een prachtig van 

 onder tot boven sterk verbreed exemplaar van deze soort, dat aan 

 het IJ bij Amsterdam was gevonden, en rijp zaad droeg. Dit zaad 

 zaaide ik in Mei 1891 ; het gaf een veertigtal planten, waarvan slechts 

 6^n een geringe verbreeding in den top had. Het droeg in October 

 1891 rijp zaad. Uit dit zaad had ik, in 1892, 54 exemplaren, waarvan 

 er twee wederom gefascieerde toppen vertoonden. V66r den bloei 

 van deze werden de atavisten gerooid, met uitzondering van een 

 paar, die op een verwijderd bed stonden. Het zaad van de beide 

 erven leverde, na afzonderlijk verzameld en gezaaid te zijn, in 1893 

 van No. 1: 189 en van No. 2: 102 planten, waarvan er 11 en 7 een 

 gefascieerden stengeltop hadden. Dat is dus omstreeks 7%, in 

 vierde generatie. 



Mijne planten gaven slechts zwak verbreede stengeltoppen, in 

 plaats van den sterk verbreeden Stengel van het oorspronkelijke 

 individu. Doch dit ligt daaraan, dat dit exemplaar waarschijnlijk 

 tweejarig was, en wellicht reeds een verbreede roset gehad had, 

 evenals de planten van mijn ras van Crepis biennis. Mijne planten 

 worden in April in een warme kas gezaaid, dan verspeend, en in 

 potjes onder glas gehouden tot in Mei. Bij deze cultuurwijze bloeien 

 zij nagenoeg alien in het eerste jaar. 



Geranium molle. De fasciatien van deze plant zijn bijzonder 

 belangwekkend, omdat de bloeiende Stengels sympodien zijn. Dien 

 ten gevolge wordt niet de Stengel over zijne geheele lengte verbreed, 

 maar telkens slechts e^n zijner geledigen, en met deze de bloemsteel 

 en bloem, die haar top vormt. In de volgende geleding kan zich de 

 verbreeding herhalen, dit kan zelfs eenige geledingen zoo voortgaan, 

 doch vroegcr of later volgt weer een atavistische geleding. Elke 



