OVER DE ERFELIJKHEID DER FASCIATIEN. 453 



Neemt men het jaar 1885 als uitgangspunt aan, dan kan men 

 stellen, dat het gefasciccrde ras van Tetragonia expansa minstens 

 negen jaren oud is, en bijna rcgelmatig jaarlijks de afwijking ver- 

 toont. 



Thrincia liirta. In Augustus 1889 verzamelde ik op een wilde 

 groeiplaats van deze soort ondcr Waalsdorp bij 's Gravcnhage 

 eenig zaad, niettegenstaande het niij niet gelukte op die plaats 

 eenige afwijking van den normalen bouw der Thrincia's te vinden. 

 In 1890 had ik uit dit zaad een tientai planten verkregen, waarvan 

 cr ^^n op een verbreeden en aan den top gespleten bloemsteel twee 

 hoofdjes droeg. Dit exemplaar gaf te weinig zaad om afzonderhjk 

 te worden gezaaid, zoodat in Mei 1891 ook van de andere individuen 

 zaad gezaaid werd. Dit zaaisel leverde 101 planten, waarvan er 

 9 een of meer gefascieerde bloemstelen hadden. De beste erve had 

 zeven verbreede bloemstelen, waarvan er een drie en drie andere 

 twee hoofdjes droegen. E6n steel droeg een gespleten hoofd en de 

 twee overige droegen verbreede bloemhoofdjes. De atavistische 

 exemplaren werden voor den bloei der erven gerooid. Van de twee 

 beste erven werd in 1892 zaad gezaaid, dat deels van de normale, 

 deels van de verbreede hoofden verzameld was. No. 1 leverde op 

 140 planten 39 exemplaren met fasciatien, dus 28%; No. 2 leverde 

 op 149 planten 50 exemplaren met verbreede bloemstelen, dus 33%. 

 Een tientai erven hadden elk twee, een tweetal elk drie verbreede 

 bloemstelen. 



Van de atavisten werden alle bloemen voor den bloei afgeplukt, 

 totdat de planten zelven gerooid werden. De erven gaven tengevolge 

 van ziekte zeer weinig zaad, zoodat dit dooreen geoogst werd. 



In 1893 had ik uit dit zaad 68 planten, waarvan 26 exemplaren 

 verbreede bloemstelen hadden. Dus ongeveer 38% erven, tegen 

 28-33% in het vorige jaar. De meeste erven hadden elk slechts 

 ^6ne fasciatie, enkele hadden er twee of drie. Daarentegen was er 

 in dit jaar een plant, waarvan de centrale bloemsteel der oorspron- 

 kelijke roset, dus de top van de hoofdas der plant, verbreed was, 

 iets wat in vorige jaren in dit ras nog niet het geval was geweest. 

 Overeenkomstig met een bekenden regel van Darwin was dus hier 

 de afwijking, na eenige generatien van strenge keus, in een vroegere 

 levensperiode ingetreden. 



Opmcrking verdient verder, dat in dit ras telkenjare vrij talrijke 

 tricotyle, hemitricotyle en tetracotyle kiemplanten voorkomen, 

 wat trouwens ook in de gefascieerde rassen van Crepis, Taraxacum, 

 Tetragonia, Amarantus, Hesperis, enz. het geval is. 



