454 OVER DE ERFELIJKHEID DER FASCIATIEN. 



Vatten wij het bovenstaande thans samen: 



Eerste generatie in het wild, zonder fasciatie — 1889. 



Tweede generatie met e^n gefascieerde plant — 1890. 



Derde generatie met 9% gefascieerde ex. — 1891. 



Vierde generatie met 28-33% gefascieerde ex. — 1892. 



Vijfde generatie met 38% gefascieerde ex. — 1893. 



Veronica bngifolia. In 1887 ontving ik van Prof. J. W. Moll 

 uit den tuin van de Hoogere Burgerschool te Utrecht een plant 

 van Veronica longifolia, die aan een aantal bloemtrossen sterk ver- 

 breede toppen voortbracht. Ik heb deze plant door scheuren ver- 

 menigvuldigd, tot ik in 1893 er een bed van 4 vierk. meters met vele 

 duizenden bloemtrossen van had. Telkenjare bracht zij verbreede 

 toppen voort, hun aantal bedroeg in 1893 eenige honderden. Daarbij 

 waren ook een paar toppen met trechtervormige verbreedingen, 

 zoogenoemde ringfasciatien^). In 1891 en 1892 heb ik van deze plant 

 zaad verzameld, en telkens in het volgend jaar uitgezaaid. Daar ik dit 

 in een warme kas deed, en de planten tot in het eind van Mei onder 

 glas hield, brachten zij het, met betrekkelijk weinig uitzonderingen, 

 in het eerste jaar tot bloeien. Van beide zaaisels brachten een vrij 

 groot aantal exemplaren wederom trossen met kamvormige ver- 

 breede toppen voort, zoodat de fasciatie dus in vrij hoogen graad 

 erfelijk bleek te zijn. Van het zaaisel van 1892 won ik wederom 

 zaad, dit gaf, in derde generatie, weder eenige exemplaren met 

 verbreede stengeltoppen. 



Hesperis matronalis. Volgens Penzig's Teratologic komen bij 

 deze soort fasciatien, zoowel in het wild, als bij gekweekte exem- 

 plaren, veelvuldig voor^). In 1886 ontving ik van Prof. J. W. Moll 

 een prachtigen verbreeden bloemtros uit den botanischen tuin van 

 de Hoogere Burgerschool te Utrecht. De tros droeg rijp zaad en in 

 zijn onderste gedeelte eenige rosetjes, die ik uitplantte, en waarvan 

 ik in het volgend jaar eenige flinke planten kreeg. Deze bloeiden in 

 1888 en brachten op een kleine 400 bloemtrossen er twee met band- 

 vormig verbreede as voort. 



Het zaad van de fasciatie van 1886 werd in 1887 op een groot 

 bed gezaaid, en leverde in 1888 omstreeks honderd rijkvertakte 

 en bloeiende exemplaren, doch zonder verbreeding. Een deel van 

 hun zaad werd terstond na den oogst op hetzelfde bed uitgestrooid 



i) Een ringfasciatie van Peperomia maculosa heb ik beschreven en 

 afgebeeld in Opera V, biz. 222, PI. I. 



2) O. Penzig, Pflanzen-Teratologie I biz. 253. 



