OVER DE ERFELIJKHEID DER FASCIATIEN. 457 



aantal pclorische bloemen of het aantal individuen met zulke bloemen 

 merkbaar te docn toenemen. 



In dit ras komen nu van tijd tot tijd gefascieerde Stengels voor, 

 meest eenvoudig gespleten, soins zeer fraai bandvormig verbreed. 

 In 1891 had ik een zaaisel van 1890 vol in bloci; lict bracht een 

 pclorische bloem en een paar gefascieerde Stengels voort. Uit het 

 zaad van die bloem had ik in 1892 en 1893 wederoni een bed vol 

 planten met ^^n pclorische bloem, eenige gespleten Stengels en een 

 paar fraaie bandvormige fasciatien, 



Oenothera Lamarckiana. Op eene later te bespreken groeiplaats 

 bij Hilversum, waar in de meeste jaren gefascieerde planten van 

 deze soort te vinden zijn, verzamelde ik in 1886 zaad, dat mij in 

 1887 een vijftal eenjarige individuen gaf, waarvan ik sedert een 

 eenjarig ras in vcrschillende verscheidenheden regelmatig heb voort- 

 gekweekt, Een dezer verscheidenheden is een dwerg-ras, half zoo 

 hoog als de gewone soort en zeer gedrongen van bouw, dat in 1888 

 in mijne culturen ontstaan is, en dat ik thans eenjarig en nagenoeg 

 volkomen gefixeerd voortkweek. In dit dwerg-ras, dat aanvankelijk 

 tweejarig was (1888/1889), bood mij de tweede generatie (1890) 

 een eenjarige plant met een fraai verbreeden top, welke plant ik 

 daarom op spiritus bewaard heb. 



Een tweede verscheidenheid, met dikke bloemknoppen en ge- 

 drongen bladstand {Oen. Lam. flavocalyx) in 1888 in mijne cultuur 

 ontstaan als tweejarige plant, droeg in het volgend jaar aan twee 

 zijtakken splijtfasciatien. 



Men ziet dus hier, dat de fasciatie niet alleen erfelijk is, maar 

 ook op nieuwe verscheidenheden kan overgaan. 



Zea Mais. Op biz. 150 en 203 van dezen band beschreef ik 

 een ras van steriele Mais-planten, waarin jaarlijks enkele geheel 

 onvertakte en dus onvruchtbare exemplaren voorkwamen. Dit 

 heeft zich sedert tclkenjare herhaald, terwijl zoowel de omvang 

 der cultuur als het percentisch aantal steriele planten varieerde. 

 In 1893 had ik op negen planten een steriele. 



Het oorspronkelijk doel van dit ras was de vermeerdering van het 

 aantal rijen in de kolven, zooals op biz. 150 uitvoerig aangegeven 

 is. Ik ben in deze richting sedert regelmatig voortgegaan, 

 doch daarbij in de laatste jaren bemoeilijkt door het optreden 

 van fasciatien in de kolven, die natuurlijk het aantal rijen op 

 zulk een verbreede kolf van onderen naar boven doen toenemen, 

 en dit dikwijls in zeer belangrijken graad. Bij geringe graden van 

 kolfverbreeding is het dikwijls moeilijk de vermeerdering van het 



