458 OVER DE ERFELIJKHEID DER FASCIATIEN. 



aantal rijen door deze oorzaak van de gewone variabiliteit van dit 

 cijfer te onderscheiden. 



Fraai gefascieerde kolven toonen een platten 4,5 cm. breeden en 

 slechts 1,5 cm. dikken top, waarop het aantal rijen niet zelden ander- 

 half maal zoo groot is als aan den voet. 



In mijn zaaise) van 1888 uit het zaad van een twintigrijige kolf 

 van 1887 had ik vrij talrijke zulke gefascieerde kolven; in 1889 

 zaaide ik van zulk een verbreede kolf, en kreeg wederom een groot 

 aantal exemplaren met de zelfde afwijking. De volgende generatie 

 was, door het miskikken van den oogst in 1890, eerst in 1891 en 

 wel uit zaad van een 24-rijige kolf van 1889, wier top gefascieerd 

 was. Des niettegenstaande had ik in 1891 op 32 kolven geen enkele 

 met verbreeden top, waarschijnlijk tengevolge van ongunstige 

 cultuurvoorwaarden. Des te talrijker waren deze fasciatien in de 

 beide volgende generatien, in 1892 en 1893, nl. in 1892 negen exem- 

 plaren onder 47 en in 1893 42 gefascieerde op 112 kolven. Zoodat 

 thans ruim een derde van alle kolven het verschijnsel vertoonen. 



Waargenomen werd de verbreeding dus in de zaaisels van 1888, 

 1889, 1892, 1893, terwijl in de generatie van 1891 het verschijnsel 

 werd gemist. Wij hebben dus hier wederom het geval van het over- 

 springen eener generatie. 



NicGtiana affinis. Verbreede bloemen van deze eenjarige soort 

 zag ik in onzen Hortus in 1887, 1888 en zeer veel in 1892. 



III. 

 Een en tweejarige soorten in het wild. 



Raphanus Raphanistrum. Aan den Raaiweg onder Loosdrecht 

 vond ik van deze soort eene groeiplaats, die allerlei belangrijke 

 variatien toonde. Daaronder waren ook fasciatien, die ik in Juni 1886 

 voor het eerst vond. In Juni en Juli 1887 vond ik ze op dezelfde 

 groeiplaats terug. 



Geranium molle. Langs den straatweg tusschen 's Graveland 

 en Hilversum vond ik op een zelfde plekje in 1886 en in 1888 ge- 

 fascieerde exemplaren van deze soort, zooals reeds vroeger ver- 

 meld is. 



Oenothera Lamarckiana. Op eene groeiplaats bij Hilversum, 

 waar jaarlijks een duizendtal exemplaren van deze soort op een 

 verlaten aardappelveld bloeien, afstammende van zaad uit een 

 perkje in een nabijgelegen buitenplaats, vond ik sedert vele jaren 

 gefascieerde Stengels. In 1886 vond ik in juni een jongen, bijna 



