OVER DE ERFELIJKHEID DER FASCIATIEN. 459 



bloeienden verbreeden Stengel, en daarenboven eer afgestorven 

 plant, vvier vruclitcn in het vorige jaar rijp gcwordcn waren, en die 

 dezelfde afwijking vertoonde. In Juli 1887 geluktc het mij, drie 

 gefascieerde exemplaren te vinden. Uit zaad, in 1886 op deze groei- 

 plaats verzameld, had ik in 1888 in mijn tuin te Hilvcrsum een 

 tweejarige plant, wicr stcngel zich aanvankelijk verbrecdde, toen 

 zich splitste, daarna weder breeder werd en zich nog eens splitste. 

 In Juli 1889 vond ik op de oorspronkelijke groeiplaats wederom 

 twee individuen met verbreede en gespleten inflorescentie. In 

 1890-91 bezocht ik de groeiplaats niet, doch in Augustus 1892 

 vond ik er een gefascieerde plant met gespleten hoofdstengel en in 

 October 1893 stonden er wederom drie planten met duidelijke 

 fasciatien in den hoofdtros. 



Fasciatien kwamen dus voor in 1885, 1886, 1887, 1888, 1889, 

 1892 en 1893. Hierbij verdient opmerking dat de soort op deze 

 groeiplaats grootendcels tweejarig, voor een klein deel een- en voor 

 een ander klein deel driejarig is, zooals mij door cultuur in mijn 

 tuin bleek. Dat de fasciatie ook bij verandering der varieteiten 

 erfelijk is, hebben wij vroeger gezien. 



Pedicularis palustris. In een veenplas onder 's Graveland vond 

 ik in Juni 1886 een zeer fraai verbreeden stengel van deze soort. 

 In 1887 vond ik op dezelfde plaats wederom twee en in 1888 nog 

 een gefascieerd exemplaar. Het waren zoowel bandfasciatien als 

 splijtfasciatien, hier en daar met tweetoppige bracteeen, in wier oksels 

 verbreede bloemen, met nagenoeg dubbel aantal organen, voor- 

 kwamen. Omstreeks een half uur hier vandaan vond ik in 1886 

 nog eene groeiplaats met gefascieerde exemplaren, in de nabijheid 

 van de Meentbrug. In 1886 vond ik er hier twee en in Juni 1888 

 wederom eenige. 



Daar de plant tweejarig is, kunnen de gefascieerde planten, op 

 de beide groeiplaatsen in 1888 gevonden, beschouwd worden als 

 tot een andere generatie te behooren als die van 1886. 



IV. 



Overblijvende planten in het wild. 



Agrimonia Eupatoria. Aan den rand van eikenhakhout langs 

 een voetpad bij Muiderberg vond ik in Augustus 1886 eene groei- 

 plaats van deze soort, die aan een viertal planten fasciatien droeg. 

 Bandvormig verbreede en gespleten trossen kwamen er in ver- 

 schillende graden voor. Hier en daar ook verbreede bloemen. Ik 



